Mariëtte Middelbeek is journalist en auteur, en columnist voor Kek Mama. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper en dochter Nora.
Het was donderdagochtend, ik lag op een bedje in een yurt met een deken om me heen en wierook in mijn neus. Het geluid van klankschalen vulde de tent. Ik ben 39 geworden zonder ooit een klankschalensessie bij te wonen en hoewel dat verder prima ging, besloten twee vriendinnen dat het de hoogste tijd was voor wat next level ontspanning, dus was daar, naast hele fijne sauna’s en bubbelbaden, ook die sessie in die yurt. Nu vind ik ontspannen moeilijk en klankschalen ingewikkeld dus ik was vooral bezig te bedenken dat ik nu echt moest relaxen want ja, daarvoor was ik hier, en trouwens, die deken kriebelt en die wierook is heftig en waarom hoest er daar iemand en eh… wat zei die vrouw nou?
Lees ook – Dít zijn de leukste yoga-oefeningen voor kinderen >
Wat die vrouw zei, was naast aanwijzingen om iedereen maximaal relaxed te krijgen, ook dat we moesten nadenken over dromen. Neem een droom in gedachten – hoe ga je die bereiken, wat is daarvoor nodig? Eh… ja. Weg ontspanning. Moeilijke vraag. Natuurlijk heb ik dromen, à la gezondheid voor mijn dierbaren en wereldvrede. Maar wat wil ik nou echt? Wat wil ik nog hebben of bereiken? Ik wil vooral houden wat ik al heb. Klankschalen of niet, het voelde ineens hebberig, vol hoogmoed, om nog meer te wensen. Elke avond stop ik twee gezonde kinderen in warme bedjes – is dat niet genoeg? Ik houd heel erg van schrijven en heb het geluk dat mensen mijn boeken ook daadwerkelijk willen lezen, zodat ik kan leven van wat ik het liefste doe. Mijn ouders leven nog, mijn schoonouders ook, we komen zelden in een ziekenhuis, om ons heen regent het scheidingen maar Erik en ik kruipen nog elke avond naast elkaar, we hebben lieve vrienden, een veranda met een houtkachel, een uit de kluiten gewassen Jack Russell, massa’s mooie vakantieherinneringen – wat is er in vredesnaam nog meer te willen? “Wat had jij als droom?” vroegen mijn vriendinnen achteraf. Ik glimlachte. “Wereldvrede.” Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.