Zangeres en presentatrice Do woont samen met Marc Verschoor. Samen hebben ze een zoon en een dochter: Jip en Loulou.
“2020 – The lost year!” roept een kennis. Misschien, maar eigenlijk kijk ik terug op 2020 als een bijzonder jaar. Een jaar waarin alle kaarten opnieuw geschud zijn. Als de dagen korter worden, verplaatst ons leven zich volgens een natuurlijk proces van buiten naar binnen. Letterlijk, maar ook figuurlijk. Dit gaat bij mij gepaard met een moment van bezinning.
Door een ‘mogelijk dodelijk virus’ klopte dat moment dit jaar al op mijn deur tijdens Pasen, toen we verplicht thuis zaten. Toen we onbewust massaal werden bevrijd van onze ratrace. De natuur drukte op pauze. Tegen de tijd dat de paniek afnam, kwam er ruimte. Niet
alleen in de lege straten, maar ook in ons innerlijke bestaan. In plaats van tijd te kort, had ik het nu te over. Tijd om te genieten van de natuur, ons gezin, lezen, muziek, hobby’s waarvan ik niet eens wist dat ik ze nog had.
Het blijft gek dat we in een stramien zitten waarin we alleen maar bezig zijn met morgen. Nog meer bezittingen, nog meer geld. Naarstig op zoek naar rust door je dagen vol te plempen, zodat je later kunt genieten. Het idee dat mijn leven zoals het nu is, niet goed genoeg is. Dat geluk ergens in de toekomst op me wacht. De hele situatie heeft me doen inzien dat het leven goed is zoals het is. Vandaag ben ik hier en ik deel mijn ervaringen met anderen die er hopelijk iets aan hebben, zonder voorwaarden. Het is de reden van ons bestaan. Het grotere geheel is wat telt.
Lees ook
‘Werkende moeders hebben het door corona zwaarder dan werkende vaders’ >
Voor mij is 2020 geen lost year, ik heb juist veel gekregen. Niet financieel, integendeel, maar wel op gebied van geluk. Eckhart Tolle heeft het over de kracht van het ‘NU’ en ook Marcus Aurelius schrijft zo mooi: ‘We zijn materie die langzaam bezig is af te breken, uit elkaar te vallen, op weg naar de dood, tot stof weder te keren. Terwijl je ongelukkig bezig bent meer dagen te verzamelen om in de toekomst van te genieten, verlies je er elke dag één om gelukkig te zijn.’ En hoewel ik niet vaak Dreetje Hazes luister, zing ik vandaag uit volle borst: ‘Leef, alsof het je laatste dag is. Leef!’
Deze column staat in Kek Mama 15-2020.
Meer Kek Mama? Neem een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]