Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Mijn vader vraagt zich af of het me wel gaat lukken, een hele dag mijn mond houden. Zelf kan ik ook wel een beetje gniffelen om de self-care branche. Want zijn we nu echt niet in staat om onze telefoon aan de kant te leggen, uit het raam te staren of een wachtkamer te benutten waar hij voor bedoeld is? Blijkbaar niet, want hier zit ik. Vanaf onze yogamatjes stellen we – vermoeide ouders, hardnekkige prikkelzoekers en andere rustelozen – ons aan elkaar voor. In één zin delen we onze intentie voor vandaag, om daarna over te gaan tot stilte. De mijne: even niet beschikbaar zijn. Alleen voor mezelf.
Van tevoren zijn we gewaarschuwd dat gedurende de stiltedag uiteenlopende gevoelens de revue kunnen passeren. Daar blijkt geen woord van gelogen. Tijdens de yoga voel ik me bevrijd. Wanneer ik in het zonnetje mijn koffie drink en een hommel observeer, overvalt me een gevoel van pure dankbaarheid. Terwijl ik een mandala zit in te kleuren: ronduit chagrijnig. Kleurboeken hebben we thuis ook, om zelden te worden aangeraakt. Driftig kleurend realiseer ik me bovendien dat de was die ik vandaag niet doe, morgen op me wacht. Even later betrap ik mezelf erop dat ik ‘mindful’ zit te berekenen hoeveel onze host aan deze dag moet verdienen. Zou het een droombaan kunnen zijn? Het publiek lijkt me in ieder geval fantastisch: je kunt ze de hele dag opdrachten geven en krijgt nergens commentaar op.
Ik heb nog nooit zo langzaam op mijn lunch gekauwd. Een uur mag ik erover doen. Een úúr. En zoveel eet ik helemaal niet. Zelfs onze oudste dochter zou lang en breed haar eten op krijgen, met zo’n middagpauze. Ik weet niet of het de zuurdesem of mijn aandacht is, maar wat is dít lekker brood. Bij gebrek aan een notitieblok of mijn telefoon, probeer ik alle ingrediënten van de salade te memoriseren voor thuis. Wortel, appel, radijs, koriander…
Het gebrek aan persoonlijk contact blijkt weldadig. Niemand die taken, eisen of wensen naar mijn hoofd slingert. Ook geen impliciete. Ik hoef nergens naar te kijken (‘Mam, mam, mamaaaaa! Kijk, mijn tekening/knie/steen/heksensoep!’), niemand uit school te halen, niets klaar te maken of te regelen – helemaal niets. In plaats daarvan voel ik de zon op mijn gezicht. Laat ik mijn aandacht meevoeren door dwarrelende blaadjes en mijn eigen hartslag. Ik geniet van de boswandeling in mijn eentje en tijdens de begeleide bodyscan val ik half in slaap. En het instrumentale sound bath is rustgevend en overweldigend tegelijk. Maar het meest geniet ik van het niets hoeven. Het herinnert me aan het gevoel van zes weken zomervakantie toen ik nog op de basisschool zat. Wanneer komt dat nog voor?
Toen ik vanmorgen de grote stad in reed was ik, getroffen door de levendigheid, nog voornemens er te blijven wonen. Aan het einde van de middag lijkt het klooster me ook wel wat. Ik kan niet anders dan concluderen dat ik flink onderschat hoeveel energie de gebruikelijke dagelijkse prikkels me moeten kosten. Misschien hoeft het niet groots en meeslepend. In stilte thee zetten, hem warm opdrinken en mindful toezien hoe mijn brillenglazen beslaan. Dat lijkt me een mooi begin.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Van realityster en feestbeest naar vader, ondernemer en professioneel bokser: Dave Roelvink (30) heeft de afgelopen jaren een flinke verandering doorgemaakt.
