In Nederland kun je heerlijk picknicken in een van deze kindvriendelijke parken, maar toegegeven: onderstaande (nationale) parken zijn wel van een héél ander kaliber. En perfect bucketlist-materiaal.
Lees verder onder de advertentie
Yellowstone National Park – Verenigde Staten
Niet alleen een van de mooiste, maar ook het oudste park ter wereld. Er vluchtig doorheen wandelen gaat niet, want het is er zo groot dat je wel een auto nodig hebt – misschien maar beter ook met al die bizons, wolven en wilde beren. Verder goed om te weten: het park heeft duizenden warmwaterbronnen én honderden geisers.
Lees verder onder de advertentie
Serengeti National Park – Tanzania
Wil je zeker weten dat je dieren spot? Dan moet je hier zijn. Dit park heeft namelijk een van de grootste dierenpopulaties ter wereld: er lopen naar verluidt zo’n drie miljoen (!) wilde dieren rond. Tip: in het zuidoosten is de kans het grootst dat je the big five spot.
Fiordland National Park – Nieuw-Zeeland
Is een behoorlijke vlucht, maar dan heb je ook wat: de mooiste wildernissen met veertien fjorden. Eén van die fjorden, de Milford Sound, wordt ook wel het achtste wereldwonder genoemd. Kun je die ook weer van je lijst strepen.
Khao Sok National Park – Thailand
Hier word je niet zomaar van je sokken gelopen door hordes toeristen, want dit park is nog redelijk onbekend. Trouwens, als je er toch bent kun je meteen overnachten in een drijvende tent op het water.
Plitvice Lakes National Park – Kroatië
Zoek je het wat dichter bij huis, dan is dit dé plek waar je naartoe moet. De fantastische watervallen en groene meren: je gelooft gewoon niet dat je in Europa bent.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.