‘Moet ik mijn beste vriend vragen de donor van mijn kind te worden?’
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Donor
Nu een relatie voor mij niet meer in het verschiet lijkt te liggen, schieten onze gesprekken steeds vaker weer door mijn hoofd. Wat als ik hem vraag om donor te zijn voor mijn kind? Tegelijkertijd ben ik me bewust van de mogelijke complicaties. Misschien schrikt hij zo van de vraag, dat het tussen ons in komt te staan, zeker als het antwoord nee is. En wat als het antwoord ja is, maar hij een gelijkwaardige rol wil in de opvoeding? Co-ouderen is iets wezenlijk anders dan gewoon vrienden zijn, dan delen we iets onmetelijk groots dat onze levens voor altijd zou veranderen – en daarmee onze vriendschap. Bovendien zouden we de eersten niet zijn in zo’n constructie bij wie één van de twee toch verliefde gevoelens krijgt. Allemaal redenen om de vraag dus toch niet te stellen. Mijn kinderwens verdwijnt niet, en een onbekende zaaddonor vind ik geen optie. Ik vind het belangrijk dat mijn kind van jongs af aan weet wie zijn vader is. In mijn hoofd ben ik alle mannen die ik ken al afgegaan, van heel dichtbij tot kennissen van kennissen. Maar niemand lijkt zo geschikt als mijn beste vriend. Ik ben bang dat ik mijn zoektocht pas kan voortzetten als ik zeker weet dat hij is uitgesloten – óf juist de ideale donor blijkt. Ik wil alleen mijn beste vriend niet kwijt door alleen al de vraag te stellen. Moet ik hem toch vragen de donor van mijn kind te worden?” Meer afleveringen van het dilemma? Elke week komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie