Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Claudia (39) woont samen met Pjotr (38) en heeft twee kinderen uit een eerdere relatie: Daan (7) en Luuk (6).
“Luuk was een lijmbaby. Nooit aan beginnen natuurlijk, geen baby kan een gebroken relatie redden. En zo scheidde ik van mijn ex-man vóór Luuk een peuter was, en ploeterde me het grootste deel van de tijd alleen door het moederschap.
Daan was vijf toen hij begon met voetballen bij de mini-F’jes. Pjotr was zijn trainer. Niet dat Pjotr zelf kinderen had; na een ernstige knieblessure was het zijn manier om toch betrokken te blijven bij zijn favoriete sport. Bovendien was hij dol op kinderen. Die zaten er alleen voor hem niet in, dacht hij: hij was al jaren single. Het was liefde op het eerste gezicht. De lucht leek geladen met elektriciteit, toen ik Daan de eerste training aan hem overdroeg. De tweede training verliep hetzelfde, en nog voor de derde samenkomst had ik een appje van hem te pakken: het was misschien wat brutaal, maar had ik komende zaterdag misschien zin om wat te drinken na de wedstrijd? De kinderen konden uiteraard mee. We zijn nooit meer uit elkaar gegaan.
Lees ook ‘Ik wil dolgraag nog een baby, maar mijn man wil absoluut geen derde kind’ >
Eén probleem: hoe dol Pjotr ook is op mijn kinderen, zijn vurigste wens is een kind van hemzelf. Ik ben bijna veertig en mijn kinderwens voelt afgerond. Ik begrijp zijn wens als geen ander, maar twijfel; ik ben de jongste niet meer. Wat als het kindje niet gezond is? Of zwanger worden niet meer lukt? Bovendien: de meeste relaties na een scheiding mislukken. Dan zit ik straks met twéé omgangsregelingen. En hoe verkoop ik aan mijn kinderen dat ze om het weekend naar hun vader moeten, terwijl hun nieuwe broertje of zusje altijd thuisblijft? Pjotr begrijpt mijn bezwaren, maar houdt vast aan het enige argument dat alles van tafel zou moeten vegen: we houden van elkaar. Dat is toch de beste basis voor een baby? Ondertussen tikt de klok door. Wat moet ik doen?” Meer afleveringen van het dilemma? Elke week komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (5) en dochter Nora (3).
Een snoepje minder in de eerste levensjaren zou tientallen jaren later mogelijk verschil kunnen maken voor de gezondheid van je hersenen.