Beeld: Getty Images
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Maaike (29) is alleenstaand moeder van Noëlle (6).
“Mijn dochter en ik zijn met z’n tweetjes. Ik raakte zwanger van een onenightstand en de vader toonde geen interesse. Nu leven we dolgelukkig in een huis met roze muren en is elke avond filmavond.
Noëlle ligt goed in de groep en heeft veel vriendinnetjes. Alleen maar rozengeur en maneschijn, zou je zeggen, maar er is één pijnpunt: met haar allerbeste vriendinnetje mag ze niet afspreken. Haar ouders vinden mij niet goed genoeg. Dat weet ik niet uit eerste hand, maar via een leidster van de naschoolse opvang, tegen wie de moeder van het vriendinnetje zich onomwonden had uitgelaten. Ons huis is te rommelig, mijn opvoeding te ‘vrij’. Ik zou niet weten in welk opzicht: mijn dochter heeft dezelfde, gangbare opvoedregels als haar leeftijdsgenootjes. Ik laat haar nooit alleen thuis, ze gaat op tijd naar bed, we eten gezond en we hangen geen rare sekte aan. Wat die ouders zo dwars zit, is mij een raadsel. Soms is het vriendinnetje illegaal bij ons. Wanneer mijn dochter en zij elkaar per ongeluk tegenkomen bij het buitenspelen en stiekem snel iets bij ons komen drinken, bijvoorbeeld. Ik zie er geen kwaad in. Zolang de ouders me niet persoonlijk aanspreken, weet ik ten slotte van niets. Er komen zo vaak buurtkinderen even wat drinken tijdens het buitenspelen.
Lees ook ‘Moet ik de ouders van de pestkop aanspreken?’ >
Toch zit het onderwerp me steeds meer dwars. Het vriendinnetje laat zich steeds vaker uit tegen Noëlle over uitspraken van haar moeder. Dat ze het gek vindt dat ik zo’n jonge moeder ben. En dat we een ‘huishouden hebben van Jan Steen’ – wat meteen een mooi lesje kunstgeschiedenis opleverde. Ik begrijp niet waarom de moeder me veroordeelt, en bovenal vind ik het zielig dat onze dochters niets liever willen dan samenspelen, maar het blijkbaar niet mogen. Een tijdje geleden heb ik haar een e-mail gestuurd waarin ik voorstelde eens kennis te maken omdat onze dochters bevriend zijn. Haar mailadres stond in een algemene mail van de kinderopvangorganisatie. Ik kreeg nooit een reactie, maar misschien klopte het adres niet. Ondertussen ben ik de ongefundeerde oordelen zat en twijfel ik over wat ik moet doen. Laat ik haar kletsen en accepteer ik dat mijn dochter niet met haar beste vriendinnetje kan afspreken, of zoek ik nóg een keer contact – desnoods door gewoon bij haar aan te bellen?” Meer afleveringen van het dilemma? Elke week komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter (3) in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun […]
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Maike Kadé haar 15 favorieten.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.