Bron: Canva
In een opwelling besloot Marije iets te doen wat eigenlijk echt niet kon: de unibrow van haar vier maanden oude baby verwijderen.
Marije, alleenstaande moeder van Rosie (1): “Ik weet dat je dit bij een baby niet mag doen. Echt. En toch heb ik het gedaan. Toen mijn dochter vier maanden oud was, heb ik haar unibrow weggehaald.
Mijn dochter is prachtig. Grote, bruine ogen waar je in verdrinkt, een bos zwart haar waar menig vrouw jaloers op zou zijn en… volle wenkbrauwen die in het midden nét iets te veel van elkaar houden. Zo gemeen als het klinkt, ik vond het gewoon niet mooi. Het was alles wat ik zag als ik naar haar keek.
Toen ik een fotoshoot plande om haar babyglorie vast te leggen, begon het te knagen. Want die foto’s zijn voor altijd. Ik weet dat het belachelijk is, maar ik zat er tóch mee in mijn maag.
De avond voor de shoot, terwijl ze vredig lag te slapen, stond ik met een pincet in mijn hand boven haar wieg. Ik voelde me een monster. In mijn hoofd hoorde ik haar al krijsen. Dit ging hem niet worden.
Ik ging over op een scheermesje. Heel voorzichtig, met chirurgische precisie, haalde ik wat donshaartjes tussen haar wenkbrauwen weg. In tien seconden was het gebeurd en ze sliep door als een roosje.
De volgende ochtend keek ik naar haar en voelde ik me vreselijk. Niet omdat ze er anders uitzag (ze zag eruit als zichzelf, maar dan nét wat frisser), maar omdat ik haar had veranderd. Mijn perfecte baby, die helemaal prima was zoals ze was. Sindsdien heb ik het nooit meer gedaan. Ze heeft nog steeds aanwezige wenkbrauwen, maar nu ze groter is valt het wat minder op dan in de babytijd. Ze is wie ze is, en ze is prachtig.
Toch weet ik zeker dat, als ze later die babyfoto’s terugziet, ze me dankbaar is. Althans, dat houd ik mezelf maar voor.
Ook Sandra heeft een geheim. Ze brak de pols van haar dochter en loog erover. Haar verhaal lees je hier.
Het lievelingsgerecht waar de kinderen wél hun bord voor leegeten tot het kinderboek dat je inmiddels kan dromen: iedere mama heeft zo haar favorieten. Deze week deelt Valerie Gumster, beter bekend als Closet van Val, haar 15 favorieten.
Een scherm kan soms voelen als de ultieme ouderlijke reddingsboei. Even een filmpje aan en iedereen heeft rust. Toch kiezen steeds meer ouders ervoor om duidelijke grenzen te stellen aan schermgebruik.
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Simone verwondert zich over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Soms alledaagse dingen, zoals vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met L. en hun twee zonen van […]
Achter iedere moeder schuilt óók gewoon een vrouw. In Rollebollen delen moeders hun meest persoonlijke verhalen over seks, verlangen, liefde en alles wat zich afspeelt als de slaapkamerdeur dichtgaat. Deze week Lizette, die zonder dat haar nieuwsgierige schoonmoeder het zou ontdekken, zwanger probeerde te worden op vakantie.
