Beeld: Canva
Als je in de kinderopvang werkt, sta je nergens meer van te kijken. Maar toen een van de kindjes verkondigde dat zijn moeder een piemel had, stond ook leidster Marieke met een mond vol tanden.
Marieke (38), moeder van Jasmijn (3): “Als pedagogisch medewerker in de kinderopvang ben ik heel wat gewend, maar een paar jaar geleden maakte ik zoiets grappigs en tegelijkertijd gênants mee, dat ik het voorval nooit vergeten ben.
Bij het kinderdagverblijf waar ik destijds werkte, hadden we een ruimte met een aantal kinderwc’s en een grote commode. Tijdens een verschoonronde namen we altijd een klein groepje mee naar die ruimte – een paar kinderen voor zindelijkheidstraining en een aantal voor een schone luier. Ik was een baby op de commode aan het verschonen, een collega hielp twee jongetjes van een jaar of drie om te leren plassen op de wc.
Kinderen van deze leeftijd vinden het maar wat interessant om iemand in zijn of haar blote billen te zien. Maar verder dan ‘wat voor plasser heb jij?’ gaat dat meestal niet. Dit keer kregen we echter een heel ander gesprek te horen. De jongens – laat ik ze Sem en Jonas noemen – zaten naast elkaar op de wc. Sem zei trots: ‘Ik heb een piemel’. Jonas beaamde dat: ‘Ik ook’.
Sem ging verder: ‘Mijn papa heeft ook een piemel.’ Jonas knikte: ‘Ja, mijn papa ook.’ Sem was nu weer aan de beurt: ‘Mijn mams heeft géén piemel.’ Maar daarop had Jonas een enorme verrassing: zijn mama wel! Sem keek heel verbaasd. Een mama met een piemel?! ‘Ja hoor,’ zei Jonas opgewekt, ‘die zit in het kastje bij het bed.’
Je kon mijn collega en mij opvegen, we moesten hier zo hard om lachen. Het klonk zo koddig. De kinderen waren ook heel bleu en onschuldig, ze vonden het blijkbaar heel gewoon. Maar dat zorgde wel voor een hoop ongemak bij mij. Ik was begin twintig en vond het erg awkward. Elke keer dat de moeder van Jonas haar zoontje kwam ophalen moest ik moeite doen mijn gezicht in de plooi te houden. Inmiddels is die gêne weg en vertel ik het verhaal nog regelmatig, want het blijft hilarisch.”
Ymke’s hobby is seks (oké, en yoga) en ze laat maar wat graag haar vriendinnen haar sextoys-collectie zien. Je leest het hier.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
De juffen op school noemen Pilar ‘tante’, terwijl ze heus wel weten hoe het zit: voor Laura en Daniël is ze hun vrouw, en als een tweede moeder voor hun dochters Rosa (9) en Carmen (7). “We zijn gewoon een gezin.”
Tijdens de nieuwjaarsnacht van 2000 op 2001 brak er brand uit in café De Hemel in Volendam. Melanie Klene (40) overleefde de ramp, maar liep ernstige brandwonden op. Inmiddels is ze moeder van twee zoons (11 en 8). De gebeurtenis is verweven in haar gezin en heeft haar gevormd tot wie ze nu is.
Melissa Ramakers Quekel (29) leeft met een zeldzame stofwisselingsziekte en kampt met complexe gezondheidsproblemen. Ze is afhankelijk van sondevoeding en draagt een glucose-sensor. Ondertussen zet ze alles op alles om er voor haar dochters Lotte (2,5) en Elise (1) te zijn.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
