Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Want als je er zelf even niet uit komt, kan je wel wat hulp gebruiken. Deze week vraagt Romy (40) zich af: ‘Moet ik de juf aanspreken op haar actie, of leer ik mijn dochter dan dat ze overal mee weg kan komen?’
Romy (40), getrouwd met Ruben (44), moeder van Roos (7) en Sam (3): “Mijn dochter Roos kwam laatst huilend uit school. Toen ik vroeg wat er gebeurd was, stond ik even met mijn oren te klapperen. Roos had blijkbaar iets lulligs gezegd over de schoenen van een meisje uit een andere klas, waarop de juf van dat meisje – dus niet de juf van Roos – haar had aangesproken.
In principe natuurlijk niks mis mee, het is nergens voor nodig om onaardige dingen te zeggen over het uiterlijk van een ander en ik vind het goed dat mijn dochter daarop wordt aangesproken. Waar ik mee in mijn maag zit, is de manier waarop deze juf dat deed. De juf vond het blijkbaar een goed idee om Roos aan te spreken tijdens de les, in de klas, met Roos nog zittend aan haar tafeltje, terwijl iedereen het kon horen.
De huilbui kwam voort uit de schaamte en het onveilige gevoel wat ze daaraan over had gehouden. Toen we het erover hadden, snapte ze wel dat het niet aardig was geweest wat ze had gezegd. Ik vind het zelf een vreemde keuze om haar niet even bij je te roepen als juf zijnde, en dit op de gang even te zeggen, zodat niet iedereen kijkt en meeluistert.
Nu mijn dilemma: moet ik hiermee naar die juf gaan, om aan te geven dat ik dit geen goede actie vond en dat ik denk dat ze het een volgende keer anders moet aanpakken? Of leer ik mijn dochter dan dat je overal maar mee weg kunt komen? Ik wil haar ook niet leren dat “pappie en mammie” altijd de juf kunnen ondermijnen. Dat wil ik niet, maar mijn gevoel zegt wel dat ik hier even een punt van moet maken, omdat dit echt anders (en beter) had gekund. Wat zouden jullie doen?”
Als juf kan je ook gek worden van de ouders van de kinderen in je klas. Zoals Juf Charlotte, die het liefst de ouders van Fiene even flink de waarheid zou willen zeggen. Je leest het hier.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
