Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Christine (27) geeft les aan groep 7.
“Maandagmiddag, groep zeven. We zijn bezig met dictee als ik me duizelig voel. De klas begint te draaien, ik word misselijk. Ik ga achter mijn tafel zitten. ‘Jongens, ik voel me even niet zo lekker’, zeg ik. ‘We gaan zo verder.’ De kinderen kijken bezorgd. Jordi rent naar de wc’s en komt terug met een bekertje water. Ik accepteer het dankbaar. Al snel voel ik me weer de oude worden. Maar ik ben wel geschrokken.
Dat er iets mis met me is weet ik al een tijdje. Ik slaap al maanden drie uur per nacht, lig eindeloos te piekeren over mijn werk. Geef ik verlegen Eva wel genoeg aandacht? Is het terecht dat Olivia als voorlopig schooladvies vmbo krijgt of zou ze toch de havo aankunnen? Zou Oscar thuis verwaarloosd worden? Hij komt wel erg vaak met verfomfaaide kleren in de klas.
Ik pieker ook omdat ik te veel pieker. Het risico van overspannenheid ligt op de loer in ons vak. Docenten leggen de lat hoog. Mijn werkdagen zijn lang. Om acht uur moet ik op school zijn en ik ben nooit voor zes uur thuis. Op mijn tandvlees. Een normale lunchpauze kan ik vergeten. In de lerarenkamer wemelt het van kinderen die zijn gevallen en pijn hebben, collega’s willen overleg, de telefoon gaat steeds.
Na de les komen de ouders naar me toe. Ze zijn veeleisend. Vroeger was de vraag: ‘Luistert mijn kind wel naar de juf?’ nu is het: ‘Luistert de juf wel naar mijn kind?’ Als ik die ronde heb gehad, volgen de vergaderingen van de commissies waar ik verplicht in zit: de ouderavonden-commissie, de anti-pest-commissie en de Cito-commissie. Voor het nakijken van dictees, opstellen en huiswerk en het voorbereiden van de lessen blijft weinig tijd over. Ik voel dat ik aan het eind van mijn Latijn ben. Maar als ik afhaak zitten mijn collega’s met een probleem. Vervanging zoeken is een crime.
Intussen heb ik weinig geduld met mijn leerlingen. Gisteren ben ik boos uitgevallen tegen Diederik, die even zat te praten met zijn buurman. ‘Als je doorgaat met klieren, ga je maar naar de directeur’, beet ik hem toe. Ik had algauw spijt. En ik zei: ‘Jongens, ik slaap niet zo goed, dan heb je een kort lontje. Dus jullie moeten geduld met me hebben.’ Diederik zei trouwhartig: ‘Sorry juf, ik zal het niet meer doen.’
Na de les komt Yacinthe naar me toe. ‘Je bent moe, hè juf.’ Ze geeft me een tekening van een grote boom met allemaal kleine boompjes. Bij de grote boom staat: ‘Je bent de allerliefste juf.’ Ik doe mijn best niet in tranen uit te barsten. Dan hebben de kinderen niet alleen een duizelige en snauwende juf, maar ook een huilende juf. Als ik goed voor mijn schattige leerlingen wil zorgen, moet ik eerst goed voor mezelf zorgen, besef ik. Ik neem me voor de dokter te bellen. Morgen. Of, nou ja vooruit, overmorgen.
Dit artikel las je eerder in Kek Mama.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
