Beeld: Kek Mama
Een moeder vertelt over het moment in het moederschap waarop ze even he-le-maal de mist in ging.
Linda (33), samenwonend, moeder van twee zonen Jarno (3) en Jesper (10 maanden).
“De pedagogisch medewerker van het kinderdagverblijf van mijn zonen klonk nogal verontrust. Het was elf uur ’s morgens en ik stond voor de klas, toen de directeur waarschuwde dat er telefoon voor mij was. Ik schrok, want als een van de leidsters belt, betekent het meestal dat er nood is. Hebben de kinderen ineens koorts of zijn gevallen. Dit keer vroeg ze schoorvoetend en stamelend: ‘Jesper zit onder de blauwe plekken. Had hij deze vanmorgen ook al?’
Zodra ik ophing wilde ik naar het kinderdagverblijf, maar mijn klas overdragen kan niet zomaar. Ik ben juf op een ZMLK-school (zeer moeilijk lerende kinderen) met verstandelijk beperkte pubers. Toen ik de directeur vertelde wat er speelde, vond hij dat ik meteen moest gaan. Hij zou het wel regelen.
Ik heb nog nooit zo hard gefietst, was er met vijf minuten en rende het gebouw in. Jesper gaf me een grote smile toen de leidster hem aan mij overhandigde. Toen ik zijn broek naar beneden trok, zag ik meteen wat er aan de hand was en begon hard te lachen. De leidster keek verbaasd, maar lachte mee toen ik uitlegde wat er was gebeurd.
Die ochtend had ik Jesper een nieuwe spijkerbroek aangetrokken, zonder die vooraf te wassen. Jesper is nogal een bewegelijk kind. Door het vele rollen, kruipen en bewegen had de broek afgegeven op zijn beentjes. Niks kneuzingen, de blauwe verf was gewoon de schuldige. Ik vind het nog steeds hilarisch, maar heb daarna ook wel even een slikmoment gehad. Wat een opluchting!”
Ook Malou kon wel door de grond zakken. Half bloot deed ze de deur open voor de nieuwe buren. Je leest haar verhaal hier.
Dit artikel stond eerder in Kek Mama.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
