Yasmine (41) is een alleenstaande moeder met een zoon van 8 en een dochter van 13. Haar ouders zijn Marokkaanse immigranten, die het niet breed hadden. Nu ze zelf kinderen heeft wil ze van het leven genieten, maar vragen haar kinderen zich af of ze niet eens moet gaan sparen.
Lees verder onder de advertentie
“Als ik de kinderen naar school breng wijs ik ze vaak op de mannen van de stadsreinigingsdienst. ‘Niets ten nadele van deze harder werkers’, zeg ik dan tegen ze. ‘Maar het is aan jou of je later straten wil schoonmaken of dat je iets gaat doen wat leuker is én beter betaalt.’ Mijn ouders zijn Marokkaanse immigranten, we hadden het niet breed. Mijn vader werkte hard in een fabriek. Mijn broers en zussen en ik droegen kleding uit de zak van Max, geld voor speelgoed of uitjes was er niet.
Lees verder onder de advertentie
‘Succes komt niet aanwaaien’
Zodra het kon ben ik gaan werken, ik wilde mijn eigen geld verdienen. Nu kom ik soms thuis met een feestelijk ingepakt cadeau, voor mijzelf en de kinderen. Omdat iedere dag een reden is om het leven te vieren. Ik verwen mijn kinderen, maar ze weten heel goed dat het mij niet is komen aanwaaien. Als je een plezierig, onbezorgd leven wilt, moet je daar hard voor werken. Ik ben van niemand afhankelijk. Mijn ex-man betaalt maandelijks 200 euro voor de kinderen. Meer kan hij niet missen en meer vraag ik ook niet, van een kale kip valt niet te plukken. Als projectmanager verdien ik gemiddeld 2000 euro netto per maand.
Lees verder onder de advertentie
Ziektewet
Een half jaar geleden werd ik op de fiets aangereden door een scooter en belandde ik met nek- en schouderklachten in de ziektewet. Fysiek en mentaal had het ongeluk veel impact, voor het eerst kon ik niet werken. Financieel was het ook een fikse stap terug. Ik krijg nu zeventig procent van mijn laatst verdiende loon. Ik heb de mazzel dat ik geen hoge vaste lasten heb, zo’n 750 euro per maand, maar ik moet steeds beter nadenken over mijn uitgaven.
Lees verder onder de advertentie
Wanneer ik weer aan het werk kan is onzeker. Ik leen nu van de spaarrekeningen van de kinderen om rekeningen te kunnen betalen. Laatst waren we een paar dagen op vakantie toen de kinderen mij aanspraken op mijn uitgavenpatroon. ‘Mama, we doen altijd zo veel leuke dingen, maar misschien moet je nu toch echt eens gaan sparen?’ Zelf sparen ze voor een iPad en een laptop.
Het is raar als je kinderen je corrigeren. Ze hebben natuurlijk gelijk, maar geld moet ook rollen, vind ik. Dure kleding of spullen kopen vind ik niet heel interessant, maar ik hou van het goede leven. Ik ben een fervent supporter van de lokale horeca, een groot deel van mijn geld gaat op aan uit eten gaan en andere gezelligheid. Ik wil van het leven genieten. Nu en niet later. Hoe ik erbij zit als ik straks oud en gerimpeld ben, dat zien we tegen die tijd wel weer.”
Lees verder onder de advertentie
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.