Beeld: Getty Images
Het leven is duur, zeker met een groot gezin. Femke (49), ervaart dat als geen ander. Ze heeft vier kinderen van 12, 15, 17 en 23 en heeft moeite om de eindjes aan elkaar te knopen, daarom denkt ze erover om haar oudste zoon kost en inwoning te vragen.
“Mijn kleine jongen, die eigenlijk al lang niet meer zo klein is kost en inwoning vragen? Ik vind het zo lastig. Hij is 23, afgestudeerd van zijn HBO-opleiding elektrotechniek, en werkt nu als een elektricien. Ik ben een alleenstaande moeder van vier kinderen, waarvan mijn 23-jarige de oudste is. Het is niet makkelijk om de eindjes aan elkaar te knopen, vooral niet nu de prijzen van alles de pan uit rijzen.
Mijn zoon is volwassen en eet veel, ik ben dol op hem, echt waar, maar zijn eetlust is enorm groot. Daarom denk ik erover na om hem een bijdrage van 200 euro per maand te vragen voor de boodschappen. Dat zou mij enorm veel lucht geven.
Het is niet dat hij geen geld heeft, integendeel. Hij verdient een fatsoenlijk salaris als elektricien, en hij geeft niet al zijn geld uit aan onzin, zoals sommige jongens van zijn leeftijd misschien doen. Hij heeft verantwoordelijkheid getoond door zijn opleiding af te maken en een baan te vinden, dus ik ben echt trots op hem. Maar toch, het voelt een beetje raar om geld te vragen aan je eigen kind, zelfs als hij al een volwassene is.
Aan de andere kant, waarom eigenlijk niet? We wonen toch onder hetzelfde dak, delen dezelfde maaltijden en maken gebruik van dezelfde voorzieningen. Het lijkt me niet meer dan eerlijk dat hij zijn steentje bijdraagt, toch? Ik bedoel, het gaat niet alleen om het geld, het gaat om het principe. Het gaat erom dat we als gezin samenwerken en elkaar steunen in moeilijke tijden.
Maar dan vraag ik me af, zal hij het begrijpen? Zal hij niet beledigd zijn als ik hem vraag om geld bij te dragen? Zal onze relatie veranderen als ik hem dit vraag? Ik wil niet dat hij denkt dat hij niet meer welkom is. Wat moet ik doen?”
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
