Kim: ‘Mijn zoon (17) zou na het feest naar huis fietsen, tot hij midden in de nacht belde’
Beeld: Kek Mama
Je kind van zeventien steeds een beetje meer loslaten: het hoort erbij, maar makkelijk is het niet. Zeker niet als je ’s nachts wakker ligt en je afvraagt of hij zich wel aan de afspraken houdt.
Kim, dacht dat ze alles goed geregeld had toen haar zoon samen met zijn vriend Sem naar een feest ging. Ze hadden duidelijke afspraken gemaakt over hoe laat hij naar huis zou komen. Geen reden tot zorgen, zou je denken. Maar terwijl Kim ervan uitging dat Vincent na het feest netjes op zijn fiets zou stappen, hadden de jongens stiekem heel andere plannen.
Een uur fietsen
Kim (45) is getrouwd met Thomas (49) en moeder van Vincent (17): “Vincent is zeventien en wil natuurlijk steeds meer vrijheid. Dat snap ik ook wel. Ik was vroeger zelf echt geen heilige. Maar Thomas en ik vinden het belangrijk dat we afspraken maken en dat hij zich daaraan houdt.
Een tijdje geleden ging Vincent samen met zijn vriend Sem naar een feest in een andere stad. Het was ongeveer een uur fietsen vanaf ons huis. Best een eind, zeker midden in de nacht, maar de jongens wilden graag zelf op de fiets.
Prima, vonden wij. Op één voorwaarde: na het feest zouden ze meteen naar huis fietsen. Rond één uur ’s nachts zou het afgelopen zijn. Geen omwegen, geen andere feestjes en geen spontane plannen. Gewoon rechtstreeks naar huis. Vincent vond dat allemaal goed. Althans, dat zei hij.
Nog even ergens anders
Die avond ging ik ervan uit dat alles volgens afspraak zou verlopen. Maar toen het feest afgelopen was, merkte ik dat Vincent helemaal niet richting huis kwam. Ik belde hem op. Hij nam gelukkig op, maar aan zijn reactie hoorde ik al dat er iets niet klopte.
Na wat doorvragen kwam de aap uit de mouw. Hij en Sem wilden nog even kijken of ze ergens anders konden uitgaan. Zonder dat met ons te overleggen, uiteraard. Ik wist niet wat ik hoorde. Ze zaten al een uur fietsen van huis, het was midden in de nacht en meneer dacht dat hij nog wel even een andere kroeg kon opzoeken.
‘Vincent, je gaat nú naar huis’, zei ik. ‘We hebben een afspraak gemaakt en daar houd je je aan.’ Daar was hij het duidelijk niet mee eens. Ik kreeg een hoop gezucht te horen en iets in de trant van dat iedereen nog doorging. Maar ik bleef erbij. Terug naar de fietsen en naar huis.
Daar stonden ze dan
Met flinke tegenzin liepen Vincent en Sem terug naar de plek waar ze hun fietsen hadden neergezet. Ik dacht dat daarmee de kous af was. Ze zouden misschien chagrijnig thuiskomen, maar in ieder geval thuiskomen. Tot mijn telefoon opnieuw ging. ‘Mam, we hebben een probleem.’
Nou, dat zijn niet bepaald de woorden die je midden in de nacht wilt horen van je zeventienjarige zoon. Wat bleek? De banden van hun fietsen waren lek en de ventieldopjes waren verdwenen. Hoe dat precies was gebeurd, wisten ze niet. Maar fietsen zat er in ieder geval niet meer in.
Ik moest even heel diep zuchten. Eerst stiekem proberen langer uit te gaan en vervolgens ook nog met twee onbruikbare fietsen staan. Het was inmiddels wel duidelijk dat dit geen avond zou worden die volgens plan verliep.
Midden in de nacht
Uiteindelijk moest de moeder van Sem eraan te pas komen. Zij stapte midden in de nacht in de auto om de jongens op te halen. Ik voelde me ontzettend bezwaard. Zij had hier tenslotte ook niet om gevraagd. Terwijl de jongens dachten dat ze nog een gezellige nacht tegemoet gingen, mocht zij een flinke rit maken om ze thuis te krijgen.
Gelukkig kwamen ze veilig thuis. Dat was natuurlijk het belangrijkste. Maar toen Vincent eenmaal binnen was, stond mijn hoofd niet bepaald naar een gezellig gesprek. Ik was opgelucht dat hij er was, maar ook ontzettend boos. Niet omdat hij graag nog wilde uitgaan. Dat snap ik best. Hij is zeventien. Maar omdat hij bewust iets anders wilde doen dan we hadden afgesproken.
Vertrouwen
Thomas en ik hebben er de volgende dag met Vincent over gepraat. Ik wilde vooral dat hij begreep waarom ik zo boos was geweest. Het gaat me niet om controle over iedere minuut van zijn leven. Ik weet heus wel dat hij ouder wordt en dat ik hem steeds meer moet loslaten. Maar als we afspreken dat hij om één uur naar huis gaat, moet ik erop kunnen vertrouwen dat hij dat ook doet.
Want hoe moet ik hem de volgende keer met een gerust hart laten gaan als hij nu al stiekem andere plannen maakt? Vincent vond vooral dat we overdreven reageerden. Hij was toch gewoon bereikbaar geweest? En uiteindelijk was hij toch thuisgekomen? Tja.
Loslaten
Het lastige aan een puber van zeventien vind ik dat je voortdurend moet zoeken naar de balans. Je wilt hem vrijheid geven, maar ook weten dat hij verstandig met die vrijheid omgaat.
Ik wil niet de moeder zijn die overal bovenop zit. Tegelijkertijd wil ik ook niet om half twee ’s nachts ontdekken dat mijn zoon ergens rondhangt waar hij helemaal niet zou zijn. Vincent zal vast nog vaker proberen de grenzen op te zoeken. Daar ben ik inmiddels wel achter.”
Je puber wil steeds meer vrijheid, maar jij hebt soms een knoop in je maag. Want wanneer laat je je kind gaan en wanneer trek je een grens? Gwendolyn worstelt met precies dat dilemma als haar dochter (15) naar een feestje wil. Lees hier waarom ze twijfelt of ze haar dochter moet laten gaan.
Kek Mama leesdeals
Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau