Dilemma: ‘We kochten het huis van mijn schoonouders, maar mijn schoonmoeder doet nog steeds alsof het van haar is’

narcistische ouder schoonmoeder Beeld: Canva

Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week Mia, wiens schoonmoeder nog altijd doet alsof zij het voor het zeggen heeft in haar oude huis.

Lees verder onder de advertentie

Mia, woont samen, moeder van twee kinderen (3 en 2): “Toen mijn vriend en ik het huis van mijn schoonouders konden overnemen, leek dat een geweldige kans. Een fijn huis, een grote tuin en genoeg ruimte voor onze kinderen. Veel fijner dan ons krappe huurappartement. Maar inmiddels voel ik me steeds minder thuis in mijn eigen huis. Mijn schoonmoeder lijkt namelijk niet te begrijpen dat ze er niet meer woont.

Lees verder onder de advertentie

Een jaar geleden besloten mijn schoonouders kleiner te gaan wonen. Hun huis werd te groot en de tuin onderhouden was steeds meer werk. Mijn vriend en ik waren juist op zoek naar een groter huis, want met twee jonge kinderen zaten we behoorlijk krap. Toen mijn schoonouders voorstelden dat wij hun huis konden kopen, hoefden we daar niet lang over na te denken. Het leek een win-winsituatie. Zij konden naar een fijn appartement en wij kregen een heerlijk gezinshuis. Ideaal, toch? Dat dacht ik dus ook.

Even het onkruid wieden

In het begin vond ik het lief dat mijn schoonmoeder zo betrokken bleef. Ze had ons gesommeerd een oude – spuuglelijke, naar mijn mening – servieskast die nog van haar moeder was geweest te houden, want die paste niet in hun nieuwe appartement, maar mocht onder geen beding weg. Nou, dat was dan tot daaraan toe.

Lees verder onder de advertentie

Als ze op bezoek kwam, trok ze hier en daar wat onkruid uit de tuin of knipte ze uitgebloeide bloemen weg. Ook daarbij dacht ik: prima, scheelt mij weer werk. Maar inmiddels gaat ze een stuk verder. Als ze komt oppassen, heeft ze ineens de badkamer schoongemaakt, de ramen gelapt of de was opgevouwen. Zonder dat ik daarom heb gevraagd.

En begrijp me niet verkeerd: ik weet dat veel moeders een gat in de lucht zouden springen van zo’n behulpzame schoonmoeder. Maar bij haar voelt het alsof ze vindt dat ik haar huis niet goed genoeg onderhoud. Regelmatig krijg ik opmerkingen als: ‘Vroeger maakte ik die tegels iedere week schoon.’ Of: ‘Die struik moet je eigenlijk in maart snoeien.’

Lees verder onder de advertentie

Mijn keukenkastjes opnieuw ingericht

Laatst maakte ze het helemaal bont. Ze had een middag op de kinderen gepast en toen ik ’s avonds wilde koken, kon ik mijn vergiet nergens vinden. Bleek dat ze een aantal keukenkastjes opnieuw had ingericht.

‘Ja, ik vond het zo onhandig staan. Vroeger had ik het altijd anders ingedeeld, dus ik dacht: ik zet het even goed’, zei ze doodleuk. Ik wist niet wat ik hoorde. Ze had gewoon mijn spullen verplaatst omdat zíj vond dat het handiger kon. In mijn eigen keuken!

Toen ik mijn frustratie bij mijn vriend uitte, vond hij dat ik overdreef. ‘Ze bedoelt het toch goed? Je mag best wat dankbaarder zijn. Andere mensen zouden blij zijn met een schoonmoeder die zoveel doet.’ Humpf.

Het blijft haar huis

Natuurlijk begrijp ik dat mijn schoonmoeder hier jarenlang heeft gewoond. Mijn vriend is er zelfs opgegroeid. Maar wij hebben het huis gekocht. We betalen de hypotheek en hebben flink geïnvesteerd om het naar onze smaak te maken.

Toch voelt het alsof ik toestemming moet vragen om iets te veranderen. Toen ik vertelde dat ik de oude rozenstruiken wilde verwijderen, want ik vind dat eng, die grote doorns met onze kinderen, reageerde ze bijna beledigd. Die had ze ooit zelf geplant.

Ik zou graag willen dat mijn vriend eens met haar praat, maar hij weigert. Volgens hem maak ik van een mug een olifant. Inmiddels vraag ik me soms af of we er wel goed aan hebben gedaan dit huis te kopen. Want hoe fijn het hier ook is, ik wil gewoon het gevoel hebben dat dit óns thuis is. Niet het oude huis van mijn schoonouders waar wij toevallig mogen wonen.

Lees verder onder de advertentie

Dus nu de vraag, stel ik me aan? Moet ik dankbaar zijn hiervoor? Of kan ik mijn schoonmoeder er een keer op aanspreken?”

Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!

Jasmin zit ook met een loyaliteitsconflict. Sinds haar dochter naar dezelfde middelbare school gaat als haar zoon, ziet zij allerlei dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen. Ze vertelde het aan haar moeder, maar Jasmin mag nu niks zeggen. Wat zou jij doen? Je leest het verhaal hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie
Facebook Twitter Whatsapp E-mail