Lauren: ‘Mijn man fietste door rood, maar had dít niet verwacht van onze zesjarige’

Geschrokken Beeld: Canva

Een fietstochtje met het gezin, wat kan daar nou misgaan? Lauren (34) dacht er precies zo over. Tot haar man Lars (36) onderweg één beslissing nam waar zij totaal niet over te spreken was. Vooral omdat dochter Jade (6) precies deed wat kinderen nou eenmaal doen: het voorbeeld van haar vader volgen.

Lees verder onder de advertentie

Lauren: ”We waren met z’n drieën aan het fietsen. Niks bijzonders. Gewoon zo’n zondagmiddag waarop je jezelf heel even een enorm geslaagd gezin vindt. Lars voorop, Jade in het midden en ik achteraan. Die opstelling hebben we bewust zo gekozen. Lars bepaalt de route, ik houd van achteren in de gaten of Jade niet ineens besluit een interessante steen te bestuderen terwijl ze midden op het fietspad rijdt. Het ging prima. Tot we bij een stoplicht kwamen.

Lees verder onder de advertentie

Doorfietsen

Het licht stond op rood. En Lars fietste door. Niet omdat hij het niet zag. Niet omdat zijn remmen het plotseling begaven. Nee, meneer keek om zich heen, zag dat er niks aankwam en dacht blijkbaar: kan best. Dus fietste Jade achter hem aan. Mijn zesjarige dochter. Door rood!

Ik voelde mijn hart ergens ter hoogte van mijn keel belanden. ‘JADE! STOP!’ Gelukkig kwam er op dat moment geen auto aan. Er gebeurde helemaal niks. Ze fietste naar de overkant, stopte naast haar vader en keek mij vervolgens verbaasd aan toen ik als een doorgedraaide verkeersregelaar achter ze aan kwam fietsen. En toen werd ik boos. Op Lars, natuurlijk.

Lees verder onder de advertentie

Onverwacht

‘Wat dóé jij nou?’ Hij keek me aan alsof ík degene was die zojuist iets raars had gedaan. ‘Er kwam toch niks aan?’ ‘Dat bedoel ik niet. Jade fietst achter je!’ Waarop hij doodleuk zei: ‘Ja, maar ik had niet verwacht dat zij ook door zou fietsen.’

Pardon? Natuurlijk fietst ze achter je aan. Ze is zes. Jij bent haar vader. Als jij doorfietst, denkt zij niet: Interessante verkeerskundige afweging van papa, maar persoonlijk houd ik mij aan artikel 68 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens. Zij denkt: papa gaat, dus ik kan ook. Dat vond Lars blijkbaar nogal een openbaring. ‘Maar ze weet toch dat rood stoppen betekent?’

Lees verder onder de advertentie

Net als papa

Ja. Dat weet ze. Ze weet ook dat je geen koekjes mag pakken voor het eten, dat haar tablet na een bepaalde tijd uit moet en dat tanden poetsen geen vrijblijvend voorstel is. Betekent niet dat wij als ouders vervolgens met een rol Oreo’s op de bank moeten gaan zitten en kunnen zeggen: ‘Ja, maar zíj kent de regels toch?’

Lees verder onder de advertentie

Misschien reageerde ik wat feller dan nodig. Volgens Lars in ieder geval wel. Volgens mij niet. Want dat is toch precies hoe kinderen werken? Ze luisteren heus naar wat je zegt, maar ze kijken vooral naar wat je dóét. En op dat moment was Lars niet alleen een volwassen man die zelf kon inschatten dat er geen verkeer aankwam. Hij was ook degene die voor onze dochter reed en haar daarmee, zonder het door te hebben, vertelde: het is veilig, kom maar mee.

Later gaf hij gelukkig toe dat het ‘niet zo handig’ was geweest. De volgende keer fiets ik voorop. Al is het maar voor mijn bloeddruk.”

Vanaf déze leeftijd kan je kind alleen naar school fietsen (en dat is misschien later dan je denkt). Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail