Marie-Louise heeft een bruisende carrière, drie kinderen onder de tien en een huwelijk waar wel wat werk aan de winkel is. Ze werkt gemiddeld 40 uur en haar man Vigo zorgt voor de kinderen: ‘Hij is tijdelijk gestopt met werken om het huishouden te regelen.’
‘Ik heb nooit gedacht dat mijn leven er zo uit zou komen te zien. Ik werk als marketing manager bij een groot internationaal merk en ben de kostwinner van ons gezin. Mijn man en ik werkten allebei in de marketing, maar doordat mijn carrière een vogelvlucht heeft genomen en ik goed verdien, heeft hij (zelf) besloten zijn aandacht naar onze kinderen en het huishouden te verschuiven.’
Lees ook –
Zo voed ik op: ‘Mijn kind is te dik en het is mijn schuld’ >
‘Wij vinden het belangrijk om onze kinderen te laten zien dat we leven in een tijd waarin alles mogelijk is. De traditionele rolverdeling is wat ons betreft al lang niet meer aan de orde. We hebben samen drie dochters en die vinden het geweldig dat hun vader zoveel thuis is. Ik heb er in het begin wel wat moeite mee gehad om minder thuis te zijn dan mijn man, maar inmiddels zie ik dat dit goed werkt voor onze meiden. Ook vind ik het stiekem wel stoer om mijn dochters te laten zien dat je als vrouw ook gewoon voor een grote carrière kan gaan én een gezin kan hebben.’
“Als vrouw kun je ook gewoon voor een grote carrière gaan én een gezin kan hebben”
‘Als de kinderen allemaal naar de middelbare school gaan, vinden we ze oud genoeg om wat meer alleen thuis te zijn. Tegen die tijd gaat Vigo ook weer op zoek naar een baan. Momenteel verliest hij zich in de sportactiviteiten van de kinderen, organiseert hij playdates, doet hij alle verjaardagen, de boodschappen en noemen we hem gekscherend “de basis-ouder”. Als ik thuis kom, zorgen we ervoor dat we met zijn allen eten en nog een paar uurtjes als gezin samen hebben. Meestal brengen we de kinderen nog samen naar bed en als ze slapen, gaat Vigo vaak nog even sporten of heeft hij iets met zijn vrienden op de planning.’
‘Momenteel staat ons leven een beetje in het teken van de kinderen en mijn werk. Dat zorgt ervoor dat onze relatie een beetje op een zijspoor is beland. Dat is eigenlijk het enige waar ik wel verandering in aan wil brengen. Hopelijk vinden we daar de tijd en aandacht voor.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
