Het had weinig gescheeld of model Yfke Sturm (36) had vlak na de geboorte van Alexander (2) een ernstig ongeluk niet overleefd. “Geef mij nu maar huisje, boompje en een tweede kind.”

Lunch in Amsterdam. Yfke is voor twee dagen over gevlogen vanuit haar woonplaats Londen, samen met zoon Alexander (2,5) en nanny Ruth. Eerst naar haar moeder in Almere, daarna door naar een event van Bulgari met haar zeven jaar jongere broer Djurre. “Doe ik ongeveer eens per maand, zo’n op-en-neertje naar Nederland”, zegt ze. “Ik vind het belangrijk dat Alexander een band opbouwt met mijn kant van de familie, en het is maar veertig minuten vliegen.”
 

Nuchter opgevoed

Zeg Yfke Sturm en je denkt: model, presentatrice, zakenvrouw. Haar carrière begon op vijftienjarige leeftijd, toen Elite Model Management haar ontdekte – in de Hema, of all places. Voor ze het wist won ze de International Elite Model Look Contest en stond ze op de covers van zo’n beetje alle grote bladen. Ze liep op de catwalk voor Versace, Chanel, Ralph Lauren en Calvin Klein, en werd angel in de shows van Victoria’s Secret. “En dan te bedenken dat ik mooi zijn nooit zo belangrijk vond”, lacht Yfke. “Ben ik veel te nuchter voor opgevoed. Mijn vader zei altijd: ‘Yf, als het niks wordt met die modellencarrière, kun je altijd nog in de supermarkt gaan werken.’”
 

Even schrikken

Dat liep even anders. Ze vertrok na haar eindexamen naar New York, trouwde in 2007 met makelaar Imad Izemrane, pakte de presentatie op van de eerste twee seizoenen van Holland’s Next Top Model, ging scheiden. En nu woont ze in Londen met vastgoedmagnaat en van oorsprong Ierse Giles Coren, met wie ze zoon Alexander kreeg. En toen veranderde alles. “Alexander was niet gepland”, zegt Yfke. “Giles en ik waren net zes maanden samen. Even schrikken, maar Giles – hij is vijftien jaar ouder dan ik – was zo blij. Hij zei: ‘Yf, aan jou de keus.’ Ik was 33, wist dat ik ooit met hem kinderen wilde. Ik dacht: dan maar nu. Hoe kort we ook samen waren, het voelde zo goed tussen ons.

Ik vond mijn zwangerschap geweldig. Heb tot en met de achtste maand op hakken gelopen. Ik snap dat niet zo, moeders die meteen joggingkleren aantrekken. Of van die buikbanden, die je zwangere buik benadrukken. Iedereen beleeft dat anders, maar ik vond mijn zwangerschap iets van mij. Ik ben twaalf kilo aangekomen, waarvan het meest in het begin van mijn zwangerschap. Ik was vooral bezig met gezond eten. Voor mijn baby hoor, niet om dun te zijn.”
 

'Het ging ontzettend relaxed'

Yfke beviel met een geplande keizersnee in een Londens ziekenhuis. “Nee, geen noodzaak; zo doet iedereen dat daar. Ik vond het ideaal. Hoefde niet naar een pufklas en wist precies wanneer ik zou bevallen, dus mijn moeder en broertje waren ruim op tijd aanwezig. Het ging ontzettend relaxed allemaal. Giles maakte grapjes met de arts over welke muziek we zouden draaien. Het werd Coldplay – geen idee wie dat koos. Ik heb er in elk geval niks mee.”

De ruggenprik vond ze eng. “Je raakt de controle over je onderlichaam compleet kwijt, en als het gaat om loslaten ben ik nou niet bepaald een ster. Maar je voelt er niks van, en binnen tien minuten heb je je baby. Na twee dagen was ik al babykleertjes aan het shoppen. Alexander was 3300 gram. Ik moest alle kleertjes een maat kleiner kopen. Belachelijk snel natuurlijk, twee dagen na je keizersnee, maar ik voelde me goed.”
 

Het ongeluk

Alexander was zes weken toen Yfke in september 2015 op vakantie in Italië op een gemotoriseerde surfplank stond, eraf viel, en hem met volle snelheid tegen haar hoofd kreeg. Ze kreeg epileptische aanvallen en werd vanwege zwellingen in haar hoofd en breukjes in haar schedel twee dagen lang kunstmatig in coma gehouden. Familie, vrienden en artsen hielden hun hart vast, maar ze genas wonderbaarlijk goed. Het enige wat resteert, is een deuk boven haar oor, onder haar haar.

“De eerste tijd na mijn ongeluk mocht ik niet werken”, zegt Yfke. “Ging ook niet, want zodra ik te veel hooi op mijn vork nam, kreeg ik pijnlijke steken in mijn hoofd. Ik kon amper eten; er paste niet eens een lepel tussen mijn kaken. Tot januari 2016 was ik alleen maar bezig met mijn herstel. Het gekke was: na de geboorte van Alexander verdween een stuk ambitie. Al realiseer ik me nu pas, jaren na het ongeluk: jeetje, voor hetzelfde geld was Alexander opgegroeid zonder moeder.”
 

Het hele interview staat in Kek Mama 13-2017.


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >