Beeld: Canva
Er zijn gezinnen waar vader, moeder en alle kinderen in hetzelfde bed slapen, zoals Willeke, haar man en drie kinderen.
Willeke (33) is getrouwd met Adrian en moeder van Samuel (8), Abel (5) en Jona (2): “Na Samuels geboorte stond zijn wiegje in onze slaapkamer. Geen succes: als we hem erin legden, begon hij meteen te huilen. Na een week besloten we dat hij lekker bij ons mocht liggen. Het voelde goed hem dicht bij me te hebben. Ik verdiepte me in het onderwerp en las dat het ook goed is voor de hechting.
De drukte in bed werd me te veel toen ik zwanger was van de derde. Mijn buik zat me al in de weg en dan lag er ook nog een kind tegen me aan. Samuel en Abel verhuisden naar een tweepersoonsbed op een andere slaapkamer. Het voelde heerlijk om even de ruimte te hebben. Toen we na Jona’s geboorte gingen kamperen en voor het eerst met z’n allen bij elkaar in een tent lagen, sliepen we als rozen. We besloten thuis een groter bed van drie meter te maken en sindsdien slapen we weer gezellig met zijn vijven in één bed.
Meer Kek Mama?
Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Natuurlijk mis ik het weleens: alleen met mijn man in bed liggen. Vooral als ik met een stijve nek wakker word en snak naar een massage. Maar dan voel ik een warm kinderlijfje tegen me aanliggen en ben ik weer intens gelukkig. Mijn man denkt er precies hetzelfde over. Veel mensen vinden het raar dat de kinderen niet in hun eigen bed liggen. De meesten denken meteen dat Adrian en ik geen seksleven hebben. Maak je geen zorgen: er zijn genoeg andere plekken in huis waar we het af en toe heel gezellig maken.”
Co-sleeping? Daar zou Rosanne (39) nóóit aan beginnen. Dat voornemen hield ze ook 3,5 jaar vol. En nu ligt haar dochter elke nacht bij haar en haar man in bed. Je leest het hier.
Dit artikel las je eerder in Kek Mama.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
