Beeld: Canva
Niets in het leven is zwart of wit, en opvoeden brengt altijd dilemma’s met zich mee. Zelfs al lijkt de keuze op sommige momenten nog zo helder. Zoals wanneer je vriend contact met zijn ouders wil verbreken, maar jij je kinderen niet hun grootouders wil afnemen.
Simone (37) samen met Hein (38), moeder van Timo (8), Mayke (6) en Liv (3): “Natuurlijk snapte ik Hein, toen hij na de zoveelste escalatie met zijn ouders een jaar geleden het contact wilde verbreken. Zijn leven lang stelden ze torenhoge eisen aan hem, en projecteerden al hun eigen tekortkomingen op hun zoon. Het niveau van zijn studie was niet hoog genoeg, zijn baan betaalde niet voldoende. Ons huis was te standaard en zelfs ik moest het ontgelden; had hij echt geen meisje uit een betere ‘klasse’ kunnen vinden?
Ik nam hun oordelen nooit zo serieus, ik zag waar ze vandaan kwamen. Dat hun zelfbeeld laag was en ze zich teleurgesteld voelden door het leven. Zelf had ik al een tijd geen ouders meer toen ik Hein ontmoette, die kwamen om het leven toen ik pas negentien was. De jarenlange therapie die volgde, zorgde ervoor dat ik leerde om de pijn van anderen bij die anderen te laten, en vooral niet van mezelf te maken.
Het bij tijd en wijle onmogelijke gedrag van de enige grootouders van mijn kinderen, had niets met Hein of ons te maken, dat was hun eigen pijn. Maar de grootsheid om dat te overzien, kun je niet van een ander verlangen. En zo liet ik het gebeuren dat Teun de banden met zijn ouders doorknipte. Wel stelde ik er een eis aan: onze kinderen mochten er niet onder lijden. Voor hen waren Heins ouders een lieve, betrokken opa en oma. Zij stonden buiten dit conflict.
Hein ontplofte toen ik mijn eis op tafel legde. Het waren zijn ouders, daar had ik niets over te zeggen, stelde hij. Dat vond ik niet. Nu we kinderen hadden waren onze families versmolten, en er was geen alternatief, met mijn ouders goed en wel onder de groene zoden. Ik was bereid mijn eigen contact met zijn ouders op een laag pitje te zetten, maar daar trok ik dan ook de grens.
Tot op de dag van vandaag heb ik voet bij stuk gehouden. Het lukt me het onderwerp te omzeilen wanneer de kinderen en ik zijn ouders zien, maar thuis gaat het er minder gemoedelijk aan toe. Hein neemt me kwalijk dat ik in zijn ogen geen partij kies.
De grap is, dat doe ik wel: ik kies voor onze kinderen. Ik laat familiepatronen uit het verleden niet op hun schouders rusten, ik geef mijn kinderen een schone lei om hun familiesysteem opnieuw op te bouwen. Ik kan alleen maar hopen dat mijn vriend dat ooit inziet, en de vrijheid die mijn stellingname hen geeft omarmt.”
Er is waarschijnlijk geen gezin dat ruzieloos door het leven gaat, maar bij sommigen is de pijn zo groot dat definitief breken de enige optie is. En dat betekent vaak schade voor de hele familie. Je leest hier meerdere verhalen van moeders die gebroken hebben met hun familie.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
