Suzan en Freek nemen groots besluit omtrent zoontje Sef: ‘Lijkt me bijzonder’
Tien keer de GelreDome uitverkocht krijgen is niet zomaar een prestatie, maar voor Suzan en Freek is het inmiddels realiteit.
Beeld: Canva
“Waar is mijn verlovingsring?!” riep Rixt voor de tigste keer. Waar was dat ding nou gebleven? Ze haalde het hele huis overhoop, tot haar zoontje Jitse schuld bekende.
Rixt, getrouwd, moeder van Jitse (5) en Marrit (7): “Ik had echt overal gezocht. In de badkamer. Onder de bank. In de speelgoedkeuken. Zelfs in de koelkast, want: moederbrein. Mijn verlovingsring, een peperduur ding waar mijn man maanden voor had gespaard, die ik al vijftien jaar elke dag droeg, was spoorloos verdwenen.
Normaal doe ik hem af als ik ga sporten of douchen, maar dan leg ik hem altijd op dezelfde plek. Toen ik hem na drie dagen nog steeds nergens kon vinden, sloeg de paniek behoorlijk toe. Mijn man bleef een paar dagen opvallend relaxed. ‘Hij duikt wel weer op’, zei hij. Makkelijk praten natuurlijk, hij had niet al tien keer hysterisch zijn handtas leeg gekieperd om te kijken of hij écht niet daarin zat.
Na vijf dagen kwam er een berichtje in de groepsapp van school. Van een moeder van een meisje uit de klas van mijn zoon. ‘Misschien een gekke vraag, maar mist iemand toevallig een ring?’ Ja! Ik! Ik belde haar meteen. Het bleek mijn verloren verlovingsring te zijn.
Wat bleek? Mijn zoon Jitse had mijn verlovingsring stiekem van mijn nachtkastje gepakt om er op school een meisje mee verkering te vragen. Omdat je dat blijkbaar niet gewoon meer met een tekening of een paardenstickertje doet tegenwoordig.
Dat meisje had vervolgens al dagen met die gigantische diamanten verlovingsring in haar jaszak rondgelopen. Want hij was veel te groot voor haar vingers natuurlijk. Ze durfde hem ook niet eerder thuis te laten zien, “omdat het misschien een echte schat was”. Ze had blijkbaar toch ook wel door dat het wel een erg imposante ring was voor een jochie van vijf.
Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. Toen ik vroeg waarom hij in vredesnaam mijn verlovingsring had gepakt, zei Jitse heel droog: ‘Omdat jij zei dat mensen daarmee laten zien dat ze héél veel van elkaar houden.’ Tja. Technisch gezien niet gelogen. Dat had ik inderdaad gezegd.
Ik kon niet eens echt boos worden, ik was vooral opgelucht dat mijn verlovingsring terecht was. En ik vond het stiekem ook ontzettend schattig. Dat kleine meisje had hem blijkbaar ook heel serieus genomen, want volgens haar waren ze nu ‘eigenlijk al getrouwd’.
Jitse en ik hebben samen een snoepring gekocht en die geruild voor de echte verlovingsring. Die paste nog om haar vinger ook. Iedereen blij. Vooral ik en mijn man, want die kneep hem toch ook wel, na een paar dagen. Hij checkt nu elke avond even checkt of mijn ring nog netjes op z’n plek ligt.”
Sinds Annemieke verloofd is, lijkt haar relatie naar de haaien. ‘Had hij me maar nooit ten huwelijk gevraagd’, verzucht ze. Je leest haar verhaal hier.