Kek Mama’s Malu ging drie dagen festivallen. Drie dagen zonder haar gezin, poepluiers en Baby Shark op repeat. Maar met feestende vriendinnen, flessen wijn en katers.
En niet iedereen begreep dat even goed.
‘Zó bijzonder dat je dit blijft doen!’, werd er tijdens het festival ik-weet-niet-hoe-vaak tegen me gezegd. Lief bedoeld natuurlijk, maar ik denk dan vooral: waarom níet? Betekent het moederschap dat je 24/7 in je joggingpak en met ongewassen coupe pendelt tussen crèche, keuken en supermarkt, zonder een moment voor jezelf te nemen?
Ik moet toegeven: ik vond het lastig om mijn warme thuis een paar dagen ‘in te ruilen’ voor een lekkend tentje en dronken campinggenoten. Voor het eerst drie nachten zonder mijn kind hakte er flink in. Dus toen die vage kennis op het festivalterrein vervolgens ook nog doodleuk tegen me riep dat hij mij ‘hier écht niet had verwacht(?!)’, kon ik wel door de grond zakken.
Lees ook
Festivalmoeders: ‘Ik heb altijd geroepen dat ik naar feestjes zou blijven gaan toen ik moeder werd’
Hij bedoelde het heus niet zo, maar door die opmerking liet hij het lijken alsof het niet ‘vanzelfsprekend’ is je gezin drie dagen achter te laten om te gaan feesten. En ik snap de verbazing: 90 procent van de mensen daar hééft ook geen kind, maar ik was op dat moment één van hen: ik wilde net als zij plezier maken. Ja, ik heb de verantwoordelijkheid over een minimens, maar dat betekent niet dat moeders zichzelf geen genotje mogen gunnen zonder zich daar schuldig over te voelen.
Die momenten zonder mijn zoon, of dat nu een driedaags festival is of een serie op de bank als Mack net slaapt, heb ik juist nodig om een goede moeder kunnen zijn. Om mijn energie honderd procent aan mijn kind te geven en hem liefdevol te kunnen troosten na de zoveelste gebroken nacht. En dat geldt voor mijn vriend net zo goed.
Precies daarom heb ik de teugels flink laten vieren. De wijn vloeide rijkelijk, ik danste tot ik er kramp van in m’n kuiten kreeg, sliep in die paar dagen hooguit vijf uur en had samen met m’n vriendinnen de slappe lach tot de zon opkwam. En na drie dagen knuffelde ik mijn zoon zo vaak als ik kon. Want dat blijft toch wel het allerfijnste.
Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels vijftien maanden oud.
Meer persoonlijke verhalen lezen? Schrijf je hier in voor de Kek Mama-nieuwsbrief >
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.