Beeld: Mark Groeneveld
Malu Pesulima (29) woont samen met Romano en is moeder van Mack (4) en baby Mosi.
“Mama, wanneer ga ik eigenlijk dood?” Even voelt het alsof mijn keel wordt dichtgeknepen als Mack me vanaf de achterbank uit het niets met zijn gedachten confronteert. Het overvalt me. “Nog lang niet lieverd, pas als je honderd bent.”
Mack lijkt tevreden met het antwoord en neuriet verder op de melodie van Jokie & Jet, maar een paar tellen later dringt tot me door wat ik werkelijk heb gezegd. Want pas doodgaan als we honderd zijn, daar klopt natuurlijk niets van. Lang niet iedereen gaat pas dood als ie honderd is – was het maar zo.
“Een paar tellen later dringt tot me door wat ik werkelijk heb gezegd”
Was het maar zo dat er nooit iemand onder een auto belandde, dat er nergens in de wereld oorlog was en er geen ziektes bestonden. Dat ieder mens zo gezond en gelukkig was dat ie fluitend de honderd aantikte. Maar die donkere overdenkingen? Die zou ik mijn gevoelige kleuter het liefst voor altijd willen besparen.
Lees ook – Praten met je kind over de dood: hoe doe je dat? >
Ze voeren me terug naar mijn eigen jeugd, toen ik op mijn dertiende een vriendje verloor; het is een periode die voor altijd in mijn geheugen gegrift staat. Niet alleen door het verdriet dat ik nog niet eerder zo intens had gevoeld als kind, ook door de warmte en liefde die ontstonden in de week van zijn uitvaart. Mijn moeder kookte voor al het bezoek en samen met een vriendinnetje ging ik naar onze basisschool om het nieuws in zijn oude klas te vertellen. We schreven een speech, lachten tot we kramp kregen in onze kaken, huilden tot we niet meer konden en tekenden hartjes op zijn houten kist. Natuurlijk was ik verdrietig, maar sinds die warme deken zie ik de dood niet meer louter als akelig – iets wat ik Mack en Mosi ook hoop mee te geven. “Wat gebeurt er als je doodgaat, denk je?” vraag ik Mack. Stellig antwoordt hij: “Dan kan je niet meer bewegen. En niet meer naar de Efteling, niet meer naar school en geen boodschappen meer doen.” “En waar gaan mensen die dood zijn naartoe?” “Naar Batman. Dat hoop ik. Maar niet als Joker er ook is, want dan gaan ze vechten!” “Ach schat”, vervolg ik. “Zal ik jou eens een geheimpje vertellen? Als jij dat wil, ga je ook naar Batman als je dood bent. Maar wel pas over honderd jaar, afgesproken?” Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.