Beeld: Canva
Soms denk je dat je alles al voelt en weet tijdens je zwangerschap. Maar niets bereidt je voor op de onverwachte emoties die kunnen opduiken als anderen zich ineens mengen in iets dat voor jou zo persoonlijk voelt. Zoals het kiezen van de voornaam van je kind.
Marie, moeder van Elias (1): “Toen ik zwanger was van ons zoontje, stond ik op een blauwe wolk. Alles voelde magisch, spannend en nieuw. Mijn man en ik waren er al vrij snel uit: als het een jongetje zou worden, zou hij Zayn heten. Kort en krachtig, precies wat we wilden. We zagen het al helemaal voor ons: kleine Zayn die straks in de box zou liggen, zijn naam op het geboortekaartje of op een geboortetegeltje. Het was perfect. Vonden wij.
Omdat ik altijd een hechte band met mijn moeder heb gehad, wilde ik haar als eerste vertellen welke voornaam we hadden gekozen. Ze is niet alleen mijn moeder, maar ook mijn beste vriendin. Dus op een avond, met mijn hand op mijn buik en tranen in mijn ogen van geluk, zei ik: ‘Mam, we noemen hem Zayn.’
Ze keek me aan, en ik wist het meteen. Ze fronste. ‘Zayn?’ vroeg ze langzaam. ‘Hm… vind je dat echt een mooie naam?’ Ze lachte erbij, alsof ze het luchtig bedoelde. Maar het raakte me. Die paar woorden kwamen harder aan dan ik had verwacht. En toen kwamen er meer opmerkingen. Dat het wel erg ‘hip’ was. En dat ze het niet bij ons vond passen.
Ik probeerde het van me af te zetten. ‘Het is onze keuze’, zei ik steeds tegen mezelf. Maar haar stem bleef in mijn hoofd galmen. Zij, die altijd zo trots op me was. Die me steunde in alles. En nu vond zij de naam van mijn ongeboren kindje en haar kleinzoon niks.
Uiteindelijk hebben we besloten om toch verder te kijken. Niet omdat ik per se naar haar wilde luisteren, maar omdat ik merkte dat ik zelf begon te twijfelen. Ik vond haar mening blijkbaar toch erg belangrijk. Elke keer als ik ‘Zayn’ zei, hoorde ik haar stem. En ik wilde niet dat mijn zoon een naam zou dragen, wetende dat zijn oma zijn naam niet mooi vond.
We kozen uiteindelijk voor Elias. Een naam waar zij ook meteen enthousiast over was. En eerlijk: ik ben er inmiddels net zo dol op. Maar het heeft me wel iets geleerd: ik snap nu waarom de meeste mensen de naam van hun baby pas na de geboorte bekendmaken. Als het kindje er eenmaal is, zeggen mensen niks negatiefs meer. Dan hoort die voornaam gewoon bij dat kleine mensje in je armen. Dus de volgende keer houden we het lekker voor onszelf. Hoe lief mijn moeder ook is.”
Lauren had een ander probleem. Haar stiefmoeder verbood haar haar favoriete babynaam. Je leest het hier.
Waar de meeste kinderen kiezen voor een spreekbeurt over hun huisdier, favoriete sport of hobby, koos de zoon van Micky (38) voor een iets minder voor de hand liggend onderwerp. De juf moest er zelfs even van bijkomen.
Dat het ouderschap uitdagend is hoeven we je niet te vertellen. Er is geen handboek en er is geen one size fits all. Logisch dus dat je soms met vragen en dilemma’s zit. Deze week: Gwendolyn twijfelt of ze haar dochter naar een poolparty moet laten gaan.
Eigenlijk best blij met hun partner, over het algemeen, maar op vakantie vragen zij zich af: waarom ga ik nog met jou op vakantie?
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (17) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (10) en Feline (13). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Bonnie Blue is moeder geworden. De 27-jarige Britse pornoactrice, die vorig jaar wereldwijd het nieuws haalde met een nogal spraakmakende recordpoging, is bevallen van haar eerste kind. En wie dacht dat het moederschap haar gevoel voor provocatie zou temperen: nope.
