Beeld: Shutterstock
Een naam kiezen voor je kind: het kan knap lastig zijn. Zeker als je dol bent op een bepaalde naam, maar tig kinderen tegenwoordig al zo heten. De oplossing? Die is volgens blogger Rita Templeton simpel.
‘Kies een naam omdat die goed klinkt en goed voelt’, schrijft ze op haar blog.
‘Wie een naam bedenkt voor zijn kind, is vaak aangetrokken tot een aantal namen’, vertelt Rita. ‘Meestal behoren die tot de populairste babynamen. En dan komen de twijfels: is het wel slim om de zoveelste Emma of Finn aan deze wereld toe te voegen? Is de naam die wij mooi vinden niet te trendy?’ Rita begrijpt die twijfels, maar vindt dat je je gevoel moet volgen. ‘Je moet een naam kiezen omdat die goed klinkt, omdat die goed voelt.’
Lees ook:
Dit Zwitserse bedrijf verzint een unieke babynaam voor je >
Voor wie blijft twijfelen, heeft Rita een aantal tips. ‘Het is niet erg om een populaire naam te hebben. Je kind zal bijvoorbeeld altijd een souvenir vinden met zijn naam erop. De kans dat zijn of haar naam juist gespeld wordt, is groter dan wanneer het een bijzondere naam betreft. Bovendien: op Google kom je duizenden Liam’s of Emma’s tegen, maar op de kinderopvang is je kind waarschijnlijk nog steeds de enige.’
‘Wat je ook kunt doen, is de spelling een beetje veranderen’, gaat Rita verder. ‘Dan is de naam net wat specialer. En voor elke populaire naam is een vergelijkbare naam die veel minder wordt gebruikt, of je kiest een naam met meerdere bijnaamopties: Catherine kan Kate, Katy, Kitty, enzovoorts worden.’ Waar de keuze ook op valt, volgens Rita moet je één ding onthouden: ‘Ook al komt de naam van je kind miljoenen keren voor, je kind zal nog steeds uniek zijn.’
Inspiratie nodig voor een mooie naam? Check dan hier de leukste unieke namen en hier de populairste babynamen.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
