Amanda’s zoon (13), die is geboren als meisje, vertelde zijn moeder middels een zelfgemaakt boekje dat hij transgender is. Om andere kinderen en ouders te inspireren, deelt Amanda de coming-out op Twitter.
Op de tekeningen staat een ‘dot-er’ (bedoeld als ‘dochter’) en ‘sun’ (bedoeld als ‘zoon’). De tiener schrijft erbij: ‘Er werd van me verwacht dat ik een kunstenaar zou zijn die gespecialiseerd was in ‘pointillisme’, maar ik ben erachter gekomen dat een gasbal beter bij mij past.’ Vervolgens vertelt hij op prachtige wijze wat hij en de zon met elkaar gemeen hebben.
— Amanda Mancino-Williams (@Manda_like_wine) December 20, 2020
— Amanda Mancino-Williams (@Manda_like_wine) December 20, 2020
Onder de tweets wordt massaal gereageerd. ‘Dit is de mooiste uitleg die ik ooit heb gezien’, schrijft iemand. En: ‘Wat is jouw zoon sterk en grappig. Dat hij er zo open over is, maakt jou een geweldige moeder.’
Lees ook
‘7 dingen die ik van tevoren had willen weten als moeder van een transgender’ >
Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
