Ze zijn ongetwijfeld goedbedoeld, maar Lauren Rozyla-Wong (blogger en ruim acht maanden zwanger) is deze vragen van anderen meer dan beu.
Lees verder onder de advertentie
1. Wow. Ben je zwanger van een tweeling?
‘Nee, dat ben ik niet. Bedankt dat ik me nu nog groter, zelfbewuster en onaantrekkelijker voel. En nee, als een grapje is het ook niet leuk. Mijn lichaam is geen grap.’
2. Is jouw kind nu nog niet geboren?
‘Ik weet dat het krijgen van een baby spannend is en dat iedereen ‘m graag wil zien, maar alsjeblieft: bezorg me niet nog meer stress.’
‘Ik wil niet dat je me aanraakt, maar het voelt raar als ik ‘nee’ zeg. Waarschijnlijk wil geen enkele zwangere vrouw door iemand anders dan hun partner, goede vrienden of familie aangeraakt worden.’
4. Wanneer ben je uitgerekend? Ben je er al klaar voor? Mijn God, nog heel even! Heb je je goed voorbereid?
‘Natuurlijk weet ik dat de mensen die dit willen weten gewoon geïnteresseerd zijn, maar je hebt geen idee hoe vaak we dezelfde vragen krijgen. Dag in, dag uit.’
Positieve noot
Lauren sluit af met een positieve noot: wat je wél tegen een hoogzwangere vrouw kunt zeggen:
Kan ik iets voor je doen om het je gemakkelijker te maken?
Je bent waarschijnlijk moe, maar je ziet er geweldig uit.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Tijdens die lange autorit naar je vakantiebestemming zit je natuurlijk totaal niet te wachten op onvoorziene omstandigheden, maar daar heeft de achterbank andere gedachten over.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.