Bron: KRO-NCRV Fotograaf:
Stijn Ghijsen
Een bijzondere mijlpaal voor de familie Wildeman: de verhuizing is een feit. Na een drukke dag vol sjouwen, uitpakken en regelen lieten ze hun volgers weten dat een nieuw hoofdstuk officieel is begonnen.
“Het is officieel: wij zijn in huis met negen!”, beginnen ze hun post.
Zoals bij iedere verhuizing bleek ook nu weer hoeveel spullen er eigenlijk in één slaapkamer passen. Tijdens het leeghalen van de kamer werd dat pijnlijk duidelijk. “Wat een zooi kwam er uit de kamer. Nou ja, zooi… vooral heel veel spullen uit zo’n slaapkamer om te verhuizen. Zó veel!”
Tussen alle drukte door was er ook ruimte om te genieten van de nieuwe woonomgeving. Vooral de gezamenlijke ruimtes maakten indruk. “Maar wat een mooie plek! Die hal en de gezamenlijke keuken zijn echt top!”
Voor Vinenzo voelde de overgang gelukkig meteen vertrouwd. “Gelukkig voelde Vinenzo zich meteen op zijn plek.”
Tekst gaat verder onder post
De verhuizing is nog niet helemaal afgerond. Er staan nog een paar laatste ritjes op de planning voordat het gezin doorgaat naar de volgende afspraak. “Morgenochtend nog wat dingen wegbrengen die vandaag niet mee konden. Daarna gaan we richting Eindhoven voor de Johan Cruijff Schaal.”
Eerder Priscilla Wildeman uit Een Huis Vol eerlijk over haar grootste onzekerheid. Je leest er hier meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron:
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
