Soraya (18) is online redactie stagiaire bij Kek Mama. In dit avontuur probeert ze haar weg te vinden in het 9-tot-5-werkleven.
Het is best lastig om als kind ergens bij te horen, vooral in een wereld waar we allemaal anders zijn. Zo ben ik moslima en is het voor anderen niet vanzelfsprekend dat ik geen kerst vier, meedoe aan de Ramadan en vijf keer per dag bid.
Als kind is het belangrijk om vriendjes en vriendinnetjes te hebben die je accepteren, omdat deze vriendschappen je helpen om je zelfvertrouwen op te bouwen. Daarom vinden de meeste kinderen verhuizen iets verschrikkelijks, net zoals ik. Toen ik op zesjarige leeftijd moest verhuizen naar een andere stad, was ik er helemaal niet blij mee. Ik wilde niet weg uit mijn vertrouwde omgeving, omdat ik me al op mijn gemak voelde bij mijn eigen vriendengroep. Maar na een tijdje wennen op mijn nieuwe basisschool, ben ik Rosalie tegengekomen.
Rosalie en ik waren acht jaar oud toen we voor het eerst samen gingen spelen. We werden onafscheidelijk en konden niet zonder elkaar. We hadden zoveel plezier samen dat we zelfs niet meer naast elkaar mochten zitten op school vanwege ons gegiechel (oeps 😉). Ze zorgde ervoor dat ik altijd plezier had met haar en maakte ruimte voor mijn geloof. De islam is een belangrijk onderdeel van mijn leven en het was fijn dat Rosalie mij de ruimte gaf om mezelf te zijn en mijn geloof te ontdekken.
De band tussen mij en Rosalie werd zo sterk, dat ik zelfs tijdens de Ramadan bij haar ging logeren. Na een dagje shoppen gingen we lekker gamen en wachten tot ik mijn vasten kon verbreken. Ze vroeg mij weleens of ik dorst had, gewoon uit automatisme en we lachten er dan samen om. Maar verder? Ze begreep het helemaal. We respecteerden elkaars keuzes. Zij hoefde niet mee te vasten of mee te bidden en ik hoefde mijn gewoontes niet aan te passen. We vonden een balans waarin we allebei onszelf konden zijn.
Eigenlijk denk ik dat de hele wereld wel wat kan leren van die slaapfeestjes met Rosalie. Als we allemaal gewoon een beetje meer ruimte voor elkaar maken, wordt het leven zo veel makkelijker en leuker. Als we elkaar gewoon in onze waarde laten, kan het leven echt zoveel simpeler zijn.
Ramadan is een tijd van vasten, reflectie en samenzijn. Het is ook een moment om met dankbaarheid en liefde te genieten van heerlijke maaltijden. In deze Ramadanserie duiken we de keuken in met 10 heerlijke recepten uit het 100 Ramadanrecepten kookboek van Elisabeth Scholten en Aicha El Abdi. Je vindt het recept hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
