Dat het moederschap zwaar is, is niets nieuws. Maar het opgeven? Blogger Sa’iyda Shabazz droomt er soms van, omdat ze verlangt naar vroeger.
Lees verder onder de advertentie
Gezond verstand
Sa’iyda vond het moederschap direct na de geboorte van haar zoon overweldigend. ‘Het was pittig, maar naar mate de tijd verstreek, werd het langzaam wat gemakkelijker’, vertelt ze. ‘Maar er zijn nog steeds dagen waarop ik wou dat ik kon stoppen met moeder zijn. Al was het maar voor heel even – gewoon, om mijn gezonde verstand weer terug te krijgen.’
Lees verder onder de advertentie
Vermoeiend
Ze heeft als alleenstaande moeder haar handen vol aan haar zoon. ‘Hij is ontzettend eigenwijs en gaat over alles – echt álles – met mij in discussie. Wat het ook is, hij zal een reden vinden om mijn geduld op de proef te stellen.’
Sa’iyda gaat er soms aan onderdoor. ‘Moeder zijn geeft me wel eens het gevoel dat ik aan het einde van m’n Latijn ben. Al die verantwoordelijkheid is vermoeiend en ik heb geen moment voor mezelf. Ook al ben ik even een uurtje vrij, dan nog ben ik vooruit aan het denken en dingen aan het regelen om alle ballen in de lucht te houden.’
Lees verder onder de advertentie
Mooie momenten
Toch zijn er ook mooie momenten. ‘Als ik die kleine armen om mijn middel voel en zijn lachende gezicht zie. Of als hij op m’n schoot klimt en gewoon lekker daar zit, zonder iets te zeggen. Dan smelt ik – zeker als hij dan ook nog eens zegt dat hij van me houdt.’
Op dat soort dagen vraagt Sa’iyda zich af waarom ze vaak klaagt over het moederschap. ‘Op slechte dagen voelt het alsof je in een cirkel zit waar je niet uit komt. Maar gelukkig maken de goede dagen, waarop mijn kind zich gedraagt en alles vanzelf lijkt te gaan, de slechte meer dan goed.’
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.