Beeld: Getty Images
De een meldt z’n kind ziek om rustig van de wintersport te genieten, een ander verzint een smoes om onder familiebezoek uit te komen. Het probleem met liegen is alleen: als het uitkomt, sta je voor lul.
Ilse (35), moeder van dochter Elise (11) en zoon Mathijs (4):
“Twee jaar geleden besloten we spontaan op een vrijdag een weekje wintersport te boeken. Er kwam een geweldige deal voorbij die we niet konden laten gaan.
Eén nadeel: we moesten meteen weg en het was geen vakantie. Met het uitzicht over de Franse alpen belde ik van het balkon naar school en meldde Elise ziek. Maar na een week volop zon viel ik gigantisch door de mand toen ik haar met de duidelijk zichtbare skibril-contouren op haar gebruinde gezicht weer naar school bracht.”
Nathalie (33), moeder van dochter Lisa (8):
“K3, de heldinnen van mijn dochter, traden op in Den Haag. In Noord-Holland waren de vakanties nog niet begonnen, maar Lisa wilde zo graag, dus meldde ik haar voor een keertje ziek op school. ‘Zeg maar dat je gisteren buikpijn had’, zei ik de volgende dag. Dat zou ze doen, maar nog voor ze binnen was riep ze: ‘Ik was gisteren naar K3 en kreeg een kusje van Klaasje!’”
Karen (40), moeder van zoon Levi (12) en dochter Saar (3):
“Jaren terug heb ik Levi aan mijn ex meegegeven voor een weekje wintersport, buiten de vakanties om. Wij gingen dat jaar niet skiën omdat Saar net geboren was en ik gunde hem een weekje weg met zijn vader.
Levi had echt een schat van een juf die na een paar dagen bezorgd opbelde om te vragen hoe het met hem ging. Ik had gezegd dat hij een fikse oorontsteking had, wat in die tijd nogal eens gebeurde en dus ook verre van onlogisch was. Zijn juf had erg met hem te doen, regelde een beterschapskaart en tekeningen van alle klasgenootjes.
Mijn ex en ik voelden ons gruwelijk slecht en hebben er allebei nachtmerries van gehad. We schaamden ons vreselijk voor de leugen. Een gevalletje eens maar nooit weer.”
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
