Smoezen die fout gingen: ‘Uitkijkend over de Franse Alpen belde ik naar school en meldde mijn kind ziek’

26.12.2021 05:12
smoesjes die fout gingen sprokkel km15-2021 Beeld: iStock / Shutterstock

De een meldt z’n kind ziek om rustig van de Efteling te genieten, een ander verzint een smoes om onder familiebezoek uit te komen. Het probleem met liegen is alleen: als het uitkomt, sta je voor lul.

De lieve onschuld

Lizette (39), moeder van zonen Mats (3) en Sem (10 maanden):

“Twee weken geleden had ik geen oppas voor mijn jongste en daarom kon ik een keertje niet met Mats peuterzwemmen. Aangezien hij daar al over begint zodra hij wakker wordt en best wel temperamentvol kan reageren, koos ik die ochtend voor een leugentje om bestwil; ik zei dat het zwembad dicht was en dat er helaas geen zwemles was.

Later die ochtend gingen we boodschappen doen en reden we langs het zwembad. Kwamen net zijn vriendjes met nat haar naar buiten gelopen. ‘Hé mama, ik denk dat je je vergist hebt’, riep Mats verbaasd uit. Ik voelde me best knullig. Vooral omdat hij zo goed van vertrouwen was en dacht dat zijn mama dom was geweest. Om mijn schuldgevoel te compenseren mocht hij in de supermarkt iets lekkers uitzoeken voor bij de lunch.”

 

Wat erg dat we weg moeten

Jill (39), getrouwd en moeder van dochters Mila (12) en Tess (10):

“Tweede kerstdag 2019 vierden we in de bioscoop. Niet gepland, maar om zo mijn hachie te redden na een smoes tegen mijn zwager. De dag ervoor hadden we mijn ouders en die van mijn man over de vloer gehad en had ik uitgebreid gekookt. Ik was dolblij dat we de drukte achter de rug hadden. Klinkt onaardig, maar ik was uitgeblust na een week boodschappen doen, koken en serveren. Deze kerstdag was voor ons gezin: beetje spelletjes doen, bankhangen en friet en frikandellen eten.

Alleen, om twee uur stond mijn zwager Joost met zijn twee zoons op de stoep. Hij kwam ‘gezellig op de bonnefooi aanwaaien’ zoals hij het noemde. Het was zijn eerste kerst als gescheiden vader en hij hoopte bij ons te kunnen aanhaken. Hij wist dat we thuisbleven vandaag.

Het zweet brak me uit en in mijn paniek riep ik dat we zo de deur uit moesten, omdat ik Frozen 2 had gereserveerd in de bioscoop. Mijn dochters waren door het dolle vanwege deze verrassing en gingen zich direct omkleden in hun prinsessenjurken. Lang verhaal kort: mijn zwager droop teleurgesteld af (winst), maar wij moesten twintig minuten rijden naar een bioscoop die nog plek had en waar de film draaide. Mijn man bracht de tijd door in de lobby met zijn iPad, de meiden waren dolblij en ik heb de halve film liggen slapen.”

 

De kilo's vlogen eraf

Lilian (36), moeder van zoon Goffe (10):

“In ons voetbalteam zit een jongetje wiens moeder nooit wil carpoolen. Ze heeft altijd een reden waarom ze niet kan. Ik snap wel dat niemand vrolijk wordt van acht uur verzamelen op de zaterdagochtend, maar ik heb ook geen zin om altijd haar kind te moeten halen en brengen. Vooral niet omdat hij ADHD heeft en nogal brutaal is.

“Voortaan check ik eerst het wedstrijdschema voordat ik iets stoms uitkraam.”

Laatst kwam ze weer naar me toe: kon Bram met mij meerijden? Ik verzon ter plekke dat ik op de fiets ging, beter voor mijn coronakilo’s en onze aarde. Dat snapte ze helemaal. Oké, dan reed ze toch zelf. Eenmaal goed kijkend in de app zag ik tot mijn schrik dat we niet thuis speelden maar uit: twaalf kilometer verderop. Een fietstocht van maar liefst 45 minuten. Voortaan check ik eerst het wedstrijdschema voordat ik weer zoiets stoms uitkraam.”

 

Happy meal, unhappy mama

Musetta (38), moeder van dochter Nura (15), zoon Julyan (13), zoon Taegan (11) en dochter Ruan Auréli (4):

“Samen met Julyan van destijds zeven was ik op pad op onze mama-zoondag. ’s Morgens reed ik met de auto per ongeluk tegen een paaltje. Ik schrok, maar er was gelukkig niks van te zien. Ik had geen zin in commentaar thuis, omdat zulke stommiteiten me wel vaker overkomen, en dus kocht ik Julyan om: als hij niks zou zeggen tegen papa, zou ik op de terugweg langs de McDonald’s rijden. Nou, dat zag hij wel zitten. Maar we waren nog niet over de drempel thuis of hij riep naar mijn man: ‘Mama reed tegen een paaltje en als ik mijn mond zou houden gingen we naar de McDonald’s. Ik koos een Happy Meal.’”

 

Lees ook

14x hilarische leugens die jullie je kind vertellen >

 

Waterdichte smoes

Karin (36), moeder van zoon Olaf (7) en dochter Eva (4):

“De kortste route naar zwemles is die door de rosse buurt. Meestal weet ik de kinderen af te leiden, zodat ze niet naar ramen aan de rechterkant kijken. Totdat Olaf een keer toch de dames in lingerie in de gaten kreeg: ‘Wat doen die daar nou, mam?’ Niet echt voorbereid op deze vraag flapte ik eruit: ‘O, die wachten tot ze ook opgehaald worden voor zwemles.’ Waarop mijn dochter Eva heel lief zei: ‘Nou zullen wij ze dan maar meenemen?’ Ik heb me eruit weten te praten en ben snel doorgereden. Tegenwoordig rijd ik om.”

 

De bruinkleurziekte

Ilse (35), moeder van dochter Elise (11) en zoon Mathijs (4):

“Twee jaar geleden besloten we spontaan op een vrijdag een weekje wintersport te boeken. Er kwam een geweldige deal voorbij die we niet konden laten gaan. Eén nadeel: we moesten meteen weg en het was geen vakantie. Met het uitzicht over de Franse alpen belde ik van het balkon naar school en meldde Elise ziek. Maar na een week volop zon viel ik gigantisch door de mand toen ik haar met de duidelijk zichtbare skibril-contouren op haar gebruinde gezicht weer naar school bracht.”

 

Wonderbaarlijke genezing

Nathalie (33), moeder van dochter Lisa (8):

“K3, de heldinnen van mijn dochter, traden op in Den Haag. In Noord-Holland waren de vakanties nog niet begonnen, maar Lisa wilde zo graag, dus meldde ik haar voor een keertje ziek op school. ‘Zeg maar dat je gisteren buikpijn had’, zei ik de volgende dag. Dat zou ze doen, maar nog voor ze binnen was riep ze: ‘Ik was gisteren naar K3 en kreeg een kusje van Klaasje!’”

 

Op heterdaad

Gwenn (34), moeder van zonen Rick (8) en Tim (6):

“Het kinderdagverblijf was een dagje gesloten, maar ik had de memo gemist en moest die ochtend met twee kinderen huiswaarts keren. Mijn manager had al een paar keer moeilijk gedaan als ik vrij wilde vanwege de kinderen, dus meldde ik me af met een ‘hevige migraineaanval’ waarop ze mij veel beterschap wenste.

’s Middags was de opening van de ijsbaan bij ons in de stad. Ik nam Rick en Tim mee en was zo druk met ze leren schaatsen, dat ik niet in de gaten had dat er foto’s werden gemaakt. Foto’s die pontificaal op Facebook werden gezet. De volgende dag opende ik op mijn werk de lokale nieuwssite en zag een foto van kinderen op de ijsbaan, met mij als stralend middelpunt. Mijn manager heeft er nooit iets over gezegd, maar laatst informeerde ze wel of ik altijd snel opknap na een aanval. Ik stamelde snel iets over wonderpillen.”

 

Betrapt in bad

Lotte (29), moeder van dochter Pippa (1):

“Op mijn vrije dag bracht ik Pippa gewoon naar het kinderdagverblijf. Ik verheugde me op een dagje languit in bad, ongestoord tijdschriften lezen en Netflixen. Tegen haar leidsters zei ik dat ik moest werken, uit angst dat ze me anders een ontaarde moeder zouden vinden. Maar helaas werd Pippa ineens koortsig en verkouden en dus belden de leidsters naar mijn werk. Waarop mijn collega doodleuk zei: ‘Joh Lotte is lekker vrij’. Toen ik vervolgens op mijn mobiel werd gebeld met de vraag of ik Pippa misschien kon komen ophalen, voelde het net of ik gespijbeld had.”

 

Wel zelf besteld

Paula (40), moeder van Floris (9), stiefmoeder van Kelly (12):

“Nieuw in de familie van mijn man Paul viel ik december drie jaar geleden met mijn neus in de boter. Ik was van harte uitgenodigd bij zijn zus met oud en nieuw, maar ik moest wel iets lekkers meebrengen. Iets culinairs, welteverstaan. Schijnbaar maakte iedereen altijd een onderdeel voor een buffet.

Nou ben ik meer van de kant-en-klare pannenkoeken, maar daar durfde ik niet mee aan te komen. Bij de plaatselijke traiteur bestelde ik gevulde tomaten met zeevruchten en huisgemaakte rollade met cranberrypaté. Ik schepte alles keurig in gouden schalen en blufte me de familie in. Helaas was ik één ding vergeten te verwijderen: de plastic inlegvelletjes die de slager keurig tussen de plakjes rollade had gelegd.”

 

Ach, hoe is het met de ziekte?

Karen (40), moeder van zoon Levi (12) en dochter Saar (3):

“Jaren terug heb ik Levi aan mijn ex meegegeven voor een weekje wintersport, buiten de vakanties om. Wij gingen dat jaar niet skiën omdat Saar net geboren was en ik gunde hem een weekje weg met zijn vader.

“Mijn ex en ik hebben er allebei nachtmerries van gehad.”

Levi had echt een schat van een juf die na een paar dagen bezorgd opbelde om te vragen hoe het met hem ging. Ik had gezegd dat hij een fikse oorontsteking had, wat in die tijd nogal eens gebeurde en dus ook verre van onlogisch was. Zijn juf had erg met hem te doen, regelde een beterschapskaart en tekeningen van alle klasgenootjes. Mijn ex en ik voelden ons gruwelijk slecht en hebben er allebei nachtmerries van gehad. We schaamden ons vreselijk voor de leugen. Een gevalletje eens maar nooit weer.”

 

Snap die hints dan ook

Sunny (36), moeder van zoon Jacco (13) en dochter Kim (9):

“Alle hints die ik liet vallen, zowel subtiel als direct, hadden geen effect gehad. Er zat niets anders op dan een smoes te verzinnen tegen de moeder van school met wie de oudste in de klas had gezeten. Zij wilde graag vriendinnen worden en me beter leren kennen. Zelf had ik er minder behoefte aan en ik vertelde haar dat ik een druk leven had en weinig tijd om af te spreken. Ik had al moeite genoeg om mijn eigen familie en vrienden niet te verwaarlozen.

Maar ze bleef contact zoeken. Iedere keer als ik haar tegenkwam in het dorp, dook ik weg. Tot die keer dat ik er echt niet omheen kon en ze me appte: ze wilde graag ’s middags ons nieuwe huis komen bekijken. Ik verzon dat ik me niet lekker voelde en wimpelde haar weer af. Die middag zat ik lekker met mijn dochter Kim op het terras in het dorp en prompt kwam zij voorbij lopen. Zo gênant. Ze keek eerst heel geïrriteerd naar mij en draaide toen haar hoofd om. Sindsdien krijg ik geen berichtjes meer van haar. Dat dan weer wel.”

 

Hij weer met z'n grote mond

Suzan (38), moeder van zoon Wouter (12):

“Het mag niet, toch doe ik het af en toe: even een appje lezen of schrijven in de auto. Ik was letterlijk tweehonderd meter van huis, op een stil boerenlandweggetje, en appte mijn vriend dat ik eraan kwam. Daardoor zag ik dus niet dat er politie achter me reed.

“Vanaf de achterbank riep hij: ‘Niet waar, dit doe je altijd!'”

Ik werd aan de kant gezet, mijn telefoon had ik inmiddels in paniek op de grond van de bijrijdersstoel gegooid. De agente was niet van plan toe te geven: ‘Sorry, sorry, dit doe ik echt nooit’, loog ik. Wouter zat helemaal strak van de spanning achter me, hij was toen een jaar of acht. ‘Oh!’ riep hij. ‘Dit doe je altijd!’ Ik kreeg meteen een bekeuring. Wel heb ik er echt van geleerd. Namelijk: vertrouw je kinderen voor geen meter.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama 15-2021.

 

 

Nog meer Kek Mama?

Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >