Beeld: Canva
Sinds de geboorte van haar eerste kind is het contact tussen Annelot en haar schoonouders stroef. Op de eerste verjaardag van haar zoon escaleert de boel en verbreken de schoonouders het contact.
Alieke*, getrouwd, moeder van een zoon en een dochter: “Mijn schoonouders zijn aparte mensen, altijd al geweest. Ik ben zelf heel close met mijn ouders en ik gun dat iedereen, dus ik vind het jammer dat mijn man zo’n band niet heeft met zijn eigen ouders. Tegelijkertijd weet hij niet beter, en kan hij ook heel goed opschieten met mijn ouders, dus hij heeft zelf altijd gezegd dat hij het niet erg vindt.
Het contact met mijn schoonouders ging altijd al wat stroef, maar het escaleerde toen onze eerste zoon geboren was. Op onze zwangerschapsaankondiging – wij waren door het dolle, het had best lang geduurd en we waren zielsgelukkig – reageerden ze lauwtjes. Toen ik vertelde in welke maand ik was uitgerekend, zei mijn schoonmoeder half grappend: ‘Als hij maar niet op mijn verjaardag komt.’
Nou, dat gebeurde dus wel. Die opmerking was de rest van mijn zwangerschap door mijn hoofd aan het spoken en toen mijn vliezen een dag voor haar verjaardag braken, wist ik: ‘Oh jee, je zult het zien’. En inderdaad, net na middernacht werd onze zoon geboren. Op dezelfde geboortedag als zijn oma. In mijn verliefde bubbel dacht ik: ‘Ach, ze maakte toch een grapje? Welke oma kan hier nou over inzitten?’
Mijn schoonmoeder, dus. Ze was absoluut not amused dat ze haar verjaardag moest delen. Met haar eerste kleinkind… Te zot voor woorden, eigenlijk. Dat was al jammer, maar een jaar later was het pas echt raak. Mijn schoonmoeder werd zestig, op dezelfde dag dus dat onze zoon een jaar werd. De dag viel in het weekend en ze wilden een groot feest geven voor haar verjaardag. Maar… wij natuurlijk ook. Het was onze zoon zijn eerste verjaardag, het voelde als een enorme mijlpaal. Daar wilden we groots voor uitpakken.
Wij probeerden gedoe te voorkomen door op voorhand al iets af te spreken over wie hoe laat welk feest zou geven, zodat we misschien gewoon allebei een feest zouden kunnen geven op dezelfde dag. Dit was absoluut niet mogelijk, volgens mijn schoonouders. Wij moesten het maar een andere dag doen. Ik heb het een seconde overwogen, maar kom op hé, je bent zestig en nog steeds zo kinderachtig? Dus ik zei stellig dat we dat niet gingen doen, waarop hun antwoord was: ‘Dan komen wij niet op jullie feest.’ Ik brak: ‘Het is niet óns feest, het is het verjaardagsfeest van jullie kleinkind! Zijn eerste verjaardag!’ Ook mijn man was kwaad over het starre gedrag van zijn ouders. ‘Dan komen wij niet bij jullie!’ riep hij. Toen werden zijn ouders laaiend, ze wezen ons de deur en we mochten pas terugkomen als we inzagen hoe rot dit was voor mijn schoonmoeder.
Ik vond het eigenlijk vooral heel rot voor mijn man, maar hij was nog bozer dan ik. Dat ze zijn zoon, hun eerste kleinzoon zó behandelden, dat schoot bij hem heel erg in het verkeerde keelgat. Dit was al het zoveelste belangrijke moment in ons leven – ze hebben ook al stennis geschopt op onze bruiloft, bijvoorbeeld – wat ze door hun zure gedrag verpestten, en mijn man besloot dat het ook de laatste was. Sindsdien is er nul contact meer geweest. Ze hebben onze dochter dan ook nooit ontmoet.
Gezien mijn man geen broers of zussen heeft, weten we echt helemaal niks meer over ze. We horen het niet eens als een van hen overlijdt. Dat vind ik zelf wel moeilijk. Ook vind ik het jammer dat mijn kinderen hun grootouders niet kennen. Ik opper soms om toch weer contact te zoeken, maar mijn man moet er niks van weten. Ik hoop maar dat hij geen spijt krijgt als zijn ouders daadwerkelijk overleden zijn.”
Noa’s schoonzus en zwager verbraken contact nadat zij hun babynieuws deelden met hen. Je leest het hele verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
Soms is één simpele zin van een andere moeder genoeg om te breken. Fré (31), kersverse moeder van een baby, maakte het onlangs mee in de supermarkt.
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
