Sabrine (34) had duidelijke regels voor kraambezoek: handen desinfecteren, afstand houden en géén foto’s online. Maar haar schoonmoeder dacht daar heel anders over.
Lees verder onder de advertentie
“Onze dochter kwam iets te vroeg, dus hup – ziekenhuis in, couveuse, piepende apparaten, het hele pakket. Stressvol, emotioneel, maar gelukkig mocht mijn man erbij blijven. Niemand anders. Geen ouders of schoonouders en geen kraamvisite. En ergens was dat best fijn. Alleen wij en ons meisje. Mijn familie hing ongeveer dagelijks aan de lijn. Hoe gaat het? Kun je slapen? Heeft ze al gepoept? Maar mijn schoonfamilie? Beetje stilletjes. Alleen m’n zwager checkte regelmatig in. De rest… tja. Ze leefden vast op hun eigen manier mee.
Lees verder onder de advertentie
De fotodruk
Omdat we wisten dat iedereen benieuwd was, stuurden mijn man en ik regelmatig foto’s en video’s naar beide families. We dachten: zo voelt iedereen zich toch een beetje betrokken. Maar toen we één keer een dagje géén foto stuurden, kreeg mijn man een berichtje van zijn moeder: ‘Waar blijven de foto’s?’ Niet: ‘Hoe gaat het met jullie?’ Niet: ‘Hoe voel jij je, Sabrine?’ Gewoon: ‘Waar zijn de foto’s?’ Ik lachte het weg. Stress, hormonen, who knows. We deden ons best.
Lees verder onder de advertentie
Eerste bezoek (met coronaregels)
Na een paar weken mochten we eindelijk naar huis. En omdat m’n zwager zo lief was geweest, vroegen we hem om even langs te komen. Natuurlijk met regels: handen desinfecteren, afstand houden en – het belangrijkste – niet vasthouden. Want: prematuur, kwetsbaar, geen immuunsysteem. Logisch, toch? Maar ineens was daar mijn schoonmoeder ook. Ze had zichzelf gezellig mee uitgenodigd. Ik legde het allemaal netjes uit. Vriendelijk. Geduldig. Met m’n moederstem: ‘Ze is nog heel kwetsbaar, dus we willen echt voorzichtig zijn.’ Ze ging zitten, wreef over haar knieën en kreeg tranen in haar ogen. En toen vertrok ze weer.
Later die dag, terwijl de baby eindelijk even sliep en ik een momentje voor mezelf had, scrolde ik op Facebook. En daar was ze. MIJN BABY op mijn schoonmoeders tijdlijn. Foto’s van haar, foto’s van ons, zelfs een foto waarop ze op de weegschaal lag met haar gewicht erbij. Alles openbaar te bekijken door tante Gerda, buurvrouw Annie en drie ex-collega’s van haar oude werk. Ik viel bijna van de bank.
Lees verder onder de advertentie
Het bericht
Dus ik stuurde een berichtje. Lief, echt waar. Ik appte haar iets in de trant van: ‘Wat fijn dat je blij bent met je kleindochter, maar ik wil liever niet dat er foto’s van haar op internet staan. Zeker nu nog niet. Zou je die misschien offline willen halen?’ Wat ik terugkreeg? Een huilende schoonmoeder. Aan de telefoon bij mijn man. ‘Mag ik dan niet eens trots zijn? Mag ik niet laten zien dat ik oma ben?’
Lees verder onder de advertentie
Nog een Facebookpost
De foto’s waren weg, maar er verscheen een dramatische statusupdate: ‘Mag geen foto’s delen. Mag haar niet vasthouden. Verdrietig. #oma #pijninhart.’ Nu ben ík dus de boze schoondochter, die het “verboden” heeft. Die haar kleinzielige schoonmoeder in de weg zit. Die “de trots van een oma kapotmaakt”. Ik ben een moeder die net een baby heeft gebaard. Een baby die te vroeg kwam. Die wekenlang in het ziekenhuis lag. Een moeder die – heel simpel – haar kind wil beschermen. Offline én online. En ja, daar horen grenzen bij. Ook voor familie. Ook voor trotse oma’s. Zeker voor trotse oma’s met een telefoon in de hand en een snelle post-vinger.”
Lees verder onder de advertentie
Judith zit met een dilemma. Zij geeft haar dochter stiekem borstvoeding, terwijl haar partner hier niets van weet. Je leest hier meer.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In deze rubriek delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Voor Minne was dat haar relatiebreuk.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Dewi (23) uit Den Bosch dacht dat ze last had van nierstenen. Dat ze zwanger zou kunnen zijn, kwam geen moment in haar op. Ze had immers een spiraal en van een zwangerschapsbuik was niets te zien. Tot ze plotseling thuis beviel van dochter Noé.
Hooikoorts is op zichzelf al irritant, maar in combinatie met een zwangerschap en wat verslapte bekkenbodemspieren, kan het ook nog eens leiden tot zeer gênante momenten. Nora weet er alles van.
Schoentje zetten: voor kinderen misschien wel een van de spannendste momenten van het jaar. Ook de 5-jarige dochter van Esmay (32) kon niet wachten tot Piet langskwam. Maar toen dochterlief de volgende dag iets ontdekte, moest Emsay héél snel een smoes verzinnen.