Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Een lezeres vertelt over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Judith (35) is getrouwd met Rik (37) en moeder van Jette (6) en Mirthe (3).
“Na komende zomer mag Mirthe naar de basisschool. Ik vind het nogal wat. Ze is ons laatste kind, ik houd haar het liefst zo lang mogelijk klein. Misschien is dat de reden dat ik haar nog borstvoeding geef. Geen volledige voedingen; gewoon ’s ochtends en ’s avonds een slokje. Het is meer knuffelen. Zij vindt het fijn, en voor mij is ze zo nog heel even mijn ‘kleintje’.
Lees verder onder de advertentie
Mijn man Rik vond het eigenlijk op Mirthe’s tweede verjaardag al wel welletjes met de borstvoeding. ‘Ze eet frikandellen en praat in algemeen beschaafd Nederlandse volzinnen; vind je haar ook niet een beetje te oud worden voor moedermelk?’, stelde hij retorisch. Daarop besloot ik de middagvoeding te laten vallen. Ergens had hij wel gelijk, vond ik; qua voeding had ze het niet meer echt nodig, ze haalt al haar voedingsstoffen uit vast voedsel.
Kroelen
Toen haar derde verjaardag naderde, begon Rik steeds harder te piepen. Hij vond het een beetje raar, ons kind aan de borst terwijl ze bijna naar school zou gaan. Wat als ze het in de klas zou vertellen? Riks moeder dacht er ook het hare van, die vond dat ik met zes maanden al had moeten overstappen op de fles. Dat had ik bij Jette toch ook gedaan?
Lees verder onder de advertentie
Voor mij is dat niet te vergelijken. Bij Jette was de borstvoeding vanaf dag één een worsteling. Dat ik ondanks alle tepelkloven en borstontstekingen toch het halfjaar voeden heb gered, vind ik nog altijd een wonder. Maar bij Mirthe ging het vanzelf. We voelen ons er allebei goed bij, dus wat is het probleem? Bij inheemse volkeren drinken kinderen soms wel tot ze acht zijn. Ze stopt heus wel een keer. Mirthe vraagt ook niet om de melk, maar om ‘kroelen’. Dat er toevallig voeding bij komt kijken – die overigens nog steeds allerlei gezonde antistoffen bevat – is secundair.
Stiekem
Om van het gezeur af te zijn, heb ik na haar derde verjaardag gezegd dat we zouden stoppen. Alleen, dat hebben we nog steeds niet gedaan. Rik is ’s ochtends altijd vroeg naar zijn werk óf vroeg beneden, die merkt er niets van als ik Mirthe in het grote bed even een paar minuten een slokje geef. En ik leg de kinderen ‘s avonds altijd in bed. Of ik nou een boekje voorlees of voed, dat merkt Rik niet. Vaak combineer ik de twee, overigens.
Lees verder onder de advertentie
Ik weet dat ik een keer moet stoppen, maar ik wil zelf met Mirthe besluiten wanneer de tijd rijp is. Dat is voordat ze naar school gaat, heb ik met mezelf afgesproken. Stiekem borstvoeding geven is natuurlijk kolder, het is uiteindelijk aan haar en mij, en niet aan derden om dat te bepalen. Dus ik twijfel. Moet ik mijn mond houden, of aan mijn man opbiechten dat ik nog stiekem borstvoeding geef?”
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
De pepernoten liggen klaar, de verlanglijstjes zijn geschreven en de kinderen staan te trappelen: Sinterklaas komt zaterdag aan in Grave. Maar wie denkt vanaf de overkant van de Maas een mooi plekje te hebben gevonden, kan beter even verder zoeken. De gemeente Heumen waarschuwt namelijk: hier is het niet veilig.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.