Sara van Gorp is hoofdredacteur van Kek Mama en moeder van zoons Ko (7) en Toon (2). Elke maand schrijft ze over zichzelf en haar gezin.
Lees verder onder de advertentie
“Maar waar is de tijd voor jezelf?” Mark vraagt het terwijl we tijdens wijn en vis mijmeren over wat onze dromen zijn voor de aanpak van werk en thuis. Tijd om ’s avonds zo goed als elke avond met z’n vieren te eten. Check. Genieten van mooi werk. Check. Elke twee weken samen op stap. Check. Maar inderdaad: tijd voor mezelf? Even vergeten.
Lees verder onder de advertentie
“Mama sportuh?”
Ik vind het al heel wat dat ik elke ochtend een tien minutenworkout doe terwijl Barbapapa opstaat. Dat tijdens het planken achttien kilo Toon (“Mama sportuh?”) bovenop me komt liggen terwijl Ko onder me doorkruipt, soit. Tijd voor mezelf is het. Dat mijn Headspace-app tevergeefs vraagt wanneer ik weer eens ga mindfulnessen, jammer dan. Die tien minuten heb ik dan net weer niet.
Lees verder onder de advertentie
Eén dag niet
Maar: Mark heeft een punt. En dus bedenken we dat ik voortaan op maandag op de redactie kan blijven werken tot ik een ons weeg. Eén dag niet rushen richting huis om daar te belanden in ‘ik wil niet eten/tandenpoetsen/slapen’. (Dat dat ook een avond is dat er niet twee warme jongenslijfjes om me heen kroelen tijdens het voorlezen, vergeet ik maar even voor het gemak.)
Lees verder onder de advertentie
En voor de kritische lezer die denkt: sorryyy, is werken tot sint-juttemis nu ineens ook me-time? Je hebt gelijk. Er komt een dag dat ik op die maandagavond mezelf mee uit eten neem terwijl ik een stapel bladen verslind. Net als vroeger. Helemaal in mijn eentje. Ik heb er nu al zin in.
In Kek Mama 10-2017 lees je hoe andere moeders hun me-time organiseren en vertelt Femke haar rigoureuze aanpak van de stiekeme extra crèchedag waarop ze niet werkt maar gewoon de tijd aan zichzelf heeft. Het nummer koop je hier.
Nog vóór je kind de deur uit stapt, is de emotionele “basislijn” voor de dag vaak al bepaald. Niet door een strak schema of een perfect afgevinkte routine, maar door iets anders: hoe veilig en verbonden je kind zich bij jou voelt.
Er is zo’n opvoedwijsheid die hardnekkig blijft hangen: zoals je een kind aanspreekt, zo gaat het zich ook gedragen. Geef je vertrouwen, dan groeit het. Praat je alsof het kind iets kan, dan gaat het eerder proberen om inderdaad “dat kind” te zijn.
Er zijn van die zinnen die automatisch uit je mond rollen zodra je moeder wordt. Je hoeft er niet eens over na te denken, ze zitten ergens opgeslagen tussen de gebroken nacht en de koude koffie. Een daarvan? “Omdat ik het zeg.” Maar hoe vertrouwd die uitspraak ook voelt, hij blijkt in de praktijk minder […]
Steeds meer kinderen hebben een overvol schema, van sport en muziek tot kunst. Waar vroeger één naschoolse activiteit genoeg was, is nu bijna elke vrije minuut ingevuld. Experts spreken van FOMO-parenting.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.