Wanneer je leven ineens draait om onmogelijke tijdschema’s, resultaten halen en strenge voedselregimes is het misschien tijd om je keuzes nog een keer opnieuw te evalueren.
Lees verder onder de advertentie
Dominique (29): “Yoga, een vega lifestyle en veel sporten. Altijd een flesje water bij de hand, en overwegend biologisch eten. Op mijn opleiding tot diëtist was het zo vanzelfsprekend, dat ik die levensstijl klakkeloos overnam – zelfs al was ik opgevoed met ‘zaterdag patatdag’, en dronken mijn ouders er vrolijk op los.
Rigide levensstijl
Toen ik zwanger raakte, voerde ik mijn opvattingen door in de opvoeding. Mijn zoon zou borstvoeding drinken tot-ie zelf niet meer wilde, alleen maar biologisch eten en bovenal: suikervrij. Inmiddels is hij drie en blijkt het leven best lastig wanneer je zo rigide denkt. Ik weigerde van mijn levensstijl af te wijken, en keek met lede ogen toe hoe andere moeders borrelden, de kinderen omkochten met een koekje en na de zoveelste nacht slaapgebrek zonder schaamte maaltijden lieten bezorgen.
Toen ik een jaar geleden op een kinderverjaardag zwichtte voor een wijntje, merkte ik wat ik had gemist. Sindsdien heb ik mijn regime versoepeld. We eten nog steeds vegetarisch en zo veel mogelijk biologisch. Maar met af en toe een koekje voor mijn zoon en een glas wijn voor mij zijn we echt een stúk gezelliger.”
Suzanne (38): “Rust, Reinheid en Regelmaat? Ik doe er niet meer aan. Met drie kinderen onder de vier jaar draaide mijn leven op een gegeven moment alleen nog maar om tijdschema’s. Badderen, slaapjes, voedingen, schone kleren. Rust, voorspelbaarheid. Ik kwam er niet eens meer aan toe zelf te douchen, of een leuke outfit uit te kiezen en mezelf wat tijd te gunnen.
Sinds een jaar of wat doe ik er niet meer aan. Dan hebben ze maar een vlek op hun trui, slaan ze een douchebeurt over of eten drie dagen op rij geen zelf gekookt eten. Sinds ik meer loslaat, is mijn hele gezin er gelukkiger op.”
Passend onderwijs
Madalina (34): “‘School is verplicht hem passend onderwijs te bieden, dit hoeft niets te veranderen’, suste de pedagoog na het laatste onderzoek. Mijn zoon bleek zeer slecht lerend en zou later niet naar ‘normaal’ voortgezet onderwijs kunnen. Het was geen verrassing: groep één en twee beende hij al niet bij.
“Avondenlang braken mijn man en ik het hoofd erover”
Avondenlang braken mijn man en ik het hoofd erover. Waar deden we goed aan? Uiteindelijk besloten we onze zoon – tot dan een onzekere jongen die zich bewust was van zijn anders-zijn – over te plaatsen naar het speciaal onderwijs. Daar is hij sinds dag één de bink én de slimmerik van de klas. Wat een verbetering.”
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.