Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week de dochter van Marjonne en hond Arthur. En eigenlijk ook de robotstofzuiger.
Marjonne, getrouwd met Peter, moeder van twee dochters (5 en 2): “Het begon eigenlijk al om 05:49. Want dat is blijkbaar hét moment waarop mijn jongste besluit dat slapen voor losers is. En die elf minuten maken tóch verschil in hoe je wakker wordt. ‘Mamaaaaaaa, nat!’ roept ze. Doorgelekt. Ik weet meteen: dit wordt zo’n dag.
Het is meteen chaos. Ze zit van boven tot onder helemaal onder, dus ze moet ook nog in bad. Daarna hebben we ruzie over welke outfit ze aan doet, want haar lievelingstrui zit in de was. De oudste wil een rokje aan naar school, maar daar is het veelste koud voor. Tranen met tuiten. Zij is duidelijk ook niet lekker opgestaan. En ik heb nog geen koffie gehad.
De oudste kan normaliter prima zelf aankleden terwijl ik mijn make-up opdoe, dit keer niet. Eindstand: we lopen al twintig minuten achter en zes driftbuien vóór op schema. Zie dat maar eens goed te maken.
We zijn aangekleed. Wonder boven wonder. Ik heb make-up op mijn hoofd. De haren doe ik altijd als ze ontbijten. Ik loop naar beneden met één kind op mijn heup en de ander die – nog steeds kwaad – achter me aan stampt. Klaar om eindelijk koffie te zetten en mijn leven weer een beetje op de rails te krijgen. En dan… ruik ik het.
Die geur. Niet subtiel. Niet twijfelachtig. Gewoon meteen: dit is foute boel. De oudste ruikt het ook: ‘Gatverdamme, waarom stinkt het hier zo?!’ Goede vraag, lieverd… Hele goede vraag. En ik denk niet dat ik het antwoord wil weten. Behoedzaam doe ik de tussendeur open. Ik kijk naar de hond. Die kijkt terug met zo’n blik van: ik weet van niks. Verdacht.
Dan zie ik het. De vloer, het kleed, alles zit onder de bruine vegen. En daar begint het besef langzaam in te dalen.
Onze hond heeft ’s nachts binnen gepoept. Oké. Kan gebeuren. Niet ideaal, maar oké. Doet hij ook niet expres. Maar… Grote maar. De robotstofzuiger maakt altijd ’s nachts een rondje door het huis. En heeft het door het hele huis verspreid. Overal zit poep. O-ver-al zit poep.
Uit pure wanhoop schiet ik in de lach, waardoor mijn kinderen me aankijken alsof ik niet helemaal goed snik ben. ‘Het stinkt hier’, klaagt de oudste weer. Ik wil deze hele situatie negeren en spontaan verhuizen, maar helaas. Ik ben de volwassene hier. Blijkbaar.
Dus daar ging ik. Met doekjes. Emmers. Schoonmaakmiddel. Kokhalzend. De kinderen op de eetstoelen geparkeerd, maar ze weigerden te eten in die stank. En eerlijk, ik kon het ze niet kwalijk nemen, want het was niet te harden. De hond? Die lag inmiddels relaxed te slapen. Lekker dan.
Toen het huis weer enigszins leefbaar was, moesten we eigenlijk al gaan, maar toen had niemand nog ontbeten en was er geen broodtrommel gevuld en de hond niet uitgelaten. Al was dat misschien niet meer nodig. En nee, dit verhaal eindigt helaas niet met dat we op wonderbaarlijke wijze toch nog op tijd waren. Mijn dochter was te laat op school, de andere dochter was te laat op de opvang en ik was te laat op mijn werk. Een ware ochtend from hell.”
Kat Pluis wist er ook een potje van te maken. De halve straat moest ontruimd worden door haar bijzondere keuze die dag. Baasje Janine vertelt het verhaal hier.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
