Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week de dochter van Marjonne en hond Arthur. En eigenlijk ook de robotstofzuiger.
Marjonne, getrouwd met Peter, moeder van twee dochters (5 en 2): “Het begon eigenlijk al om 05:49. Want dat is blijkbaar hét moment waarop mijn jongste besluit dat slapen voor losers is. En die elf minuten maken tóch verschil in hoe je wakker wordt. ‘Mamaaaaaaa, nat!’ roept ze. Doorgelekt. Ik weet meteen: dit wordt zo’n dag.
Het is meteen chaos. Ze zit van boven tot onder helemaal onder, dus ze moet ook nog in bad. Daarna hebben we ruzie over welke outfit ze aan doet, want haar lievelingstrui zit in de was. De oudste wil een rokje aan naar school, maar daar is het veelste koud voor. Tranen met tuiten. Zij is duidelijk ook niet lekker opgestaan. En ik heb nog geen koffie gehad.
De oudste kan normaliter prima zelf aankleden terwijl ik mijn make-up opdoe, dit keer niet. Eindstand: we lopen al twintig minuten achter en zes driftbuien vóór op schema. Zie dat maar eens goed te maken.
We zijn aangekleed. Wonder boven wonder. Ik heb make-up op mijn hoofd. De haren doe ik altijd als ze ontbijten. Ik loop naar beneden met één kind op mijn heup en de ander die – nog steeds kwaad – achter me aan stampt. Klaar om eindelijk koffie te zetten en mijn leven weer een beetje op de rails te krijgen. En dan… ruik ik het.
Die geur. Niet subtiel. Niet twijfelachtig. Gewoon meteen: dit is foute boel. De oudste ruikt het ook: ‘Gatverdamme, waarom stinkt het hier zo?!’ Goede vraag, lieverd… Hele goede vraag. En ik denk niet dat ik het antwoord wil weten. Behoedzaam doe ik de tussendeur open. Ik kijk naar de hond. Die kijkt terug met zo’n blik van: ik weet van niks. Verdacht.
Dan zie ik het. De vloer, het kleed, alles zit onder de bruine vegen. En daar begint het besef langzaam in te dalen.
Onze hond heeft ’s nachts binnen gepoept. Oké. Kan gebeuren. Niet ideaal, maar oké. Doet hij ook niet expres. Maar… Grote maar. De robotstofzuiger maakt altijd ’s nachts een rondje door het huis. En heeft het door het hele huis verspreid. Overal zit poep. O-ver-al zit poep.
Uit pure wanhoop schiet ik in de lach, waardoor mijn kinderen me aankijken alsof ik niet helemaal goed snik ben. ‘Het stinkt hier’, klaagt de oudste weer. Ik wil deze hele situatie negeren en spontaan verhuizen, maar helaas. Ik ben de volwassene hier. Blijkbaar.
Dus daar ging ik. Met doekjes. Emmers. Schoonmaakmiddel. Kokhalzend. De kinderen op de eetstoelen geparkeerd, maar ze weigerden te eten in die stank. En eerlijk, ik kon het ze niet kwalijk nemen, want het was niet te harden. De hond? Die lag inmiddels relaxed te slapen. Lekker dan.
Toen het huis weer enigszins leefbaar was, moesten we eigenlijk al gaan, maar toen had niemand nog ontbeten en was er geen broodtrommel gevuld en de hond niet uitgelaten. Al was dat misschien niet meer nodig. En nee, dit verhaal eindigt helaas niet met dat we op wonderbaarlijke wijze toch nog op tijd waren. Mijn dochter was te laat op school, de andere dochter was te laat op de opvang en ik was te laat op mijn werk. Een ware ochtend from hell.”
Kat Pluis wist er ook een potje van te maken. De halve straat moest ontruimd worden door haar bijzondere keuze die dag. Baasje Janine vertelt het verhaal hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
