Beeld: Pixabay via Pexels
De bevalling: sommigen zien er als een berg tegenop, anderen krijgen een spirituele awakening tijdens de geboorte van hun kind. Hoe dan ook: het is altijd een verhaal op zich, wat moeders maar al te graag delen. Bij voorkeur met veel details. Deze week het bevallingsverhaal van Maud.
Hoeveelste kindje: Eerste
Welke termijn: 41 weken
Duur van de bevalling: 9 uur
Waar: Thuis
Heb je je voorbereid op de bevalling? En zo ja, hoe?
‘Tijdens de corona periode was er een online bevalcursus ontwikkeld. Deze heb ik thuis doorgenomen. Ik ben niet naar andere bevalcursussen geweest. Verder heb ik uiteraard overleg gehad met de verloskundige, maar heb ook veel op me af laten komen. Voor mijn gevoel kon ik toch niet alles plannen. Uit die bevalcursus heb ik meegenomen: vooral rustig blijven en op de ademhaling letten, voor de rest liet ik het over me heen komen.
Hoe verliep de bevalling?
‘De bevalling verliep heel goed, met name de eerste fase. Toen de verloskundige aankwam bij ons thuis na een redelijk overzichtelijke zeven uur qua pijn, bleek er al volledige ontsluiting en was de persfase al begonnen. Of we nog naar het ziekenhuis wilden, vroeg de verloskundige. ‘Want met een kwartier kan je kindje hier al zijn.’ Dat ging hem dus niet meer worden.
Uiteindelijk heeft het nog wel anderhalf uur geduurd. Met goede support van mijn vriend en de verloskundige, vond ik de laatste fase, en de fase na de geboorte van de baby, het zwaarst. Want, wat bleek? De baby had gepoept in het vruchtwater en de verloskundige besloot dat hij nu toch snel moest komen. Er werd een knip gezet. Daarna was hij er snel en bleek alles goed te gaan.
Maar we waren nog niet klaar, want toen begon het volgende avontuur alweer, namelijk de placenta die nog moest komen. Er bleef een stuk van de placenta achter in de baarmoeder, waardoor er een open wond ontstond en ik heel veel bloed verloor. De verloskundige kwam direct in actie en schakelde ambulance en brandweer personeel in.
De brandweer moest komen, omdat we op twee hoog wonen en ik volledig horizontaal moest blijven ivm de bloeding. Ik mocht de trap niet afgetild worden en er is geen lift in ons gebouw. Dat werd uit het raam takelen dus. Wat een avontuur! De hele buurt stond te kijken. Toen ben ik met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Voor mijn vriend was het ook spannend: hij kon niet mee in de ambulance, maar moest er met de pasgeboren baby in onze eigen auto snel achteraan rijden. Na een bezoek aan de OK (en het deskundige en snelle handelen van alle zorgverleners) was alles gelukkig weer onder controle. We moesten één nachtje in het ziekenhuis blijven met z’n drieën, zodat ik kon aansterken en daarna mochten we gelukkig naar huis.’
Hoe heb je de bevalling ervaren?
‘Als heel fijn, ondanks het hele avontuur met uit het raam getakeld worden door de brandweer. Met het kleine clubje dat ik om me heen had, zijn we er met z’n allen rustig doorheen gegaan. De pijn viel mee en mijn ademhaling is goed onder controle gebleven. De verloskundige was duidelijk ervaren en wist goed te coachen en bleef ook op het hectische moment goed en rustig handelen, waardoor wij het ook niet angstig ervaren hebben.’
Wat was de eerste gedachte die je had toen je kindje was geboren?
‘Wij wisten het geslacht nog niet, dus waren in eerste instantie vooral daarmee bezig en met de naam die de baby dus zou krijgen. Het was een jongetje! En het horen van het huiltje was wel heel geruststellend.
Hoe kijk je achteraf terug op je bevalling?
‘Ik kijk er goed op terug. Je hoort wel eens verhalen van “eens en nooit meer, want het was echt niet te doen”, maar dat zou ik niet willen zeggen. Het ging voorspoedig en ik vond het ook erg mooi om mee te maken. Grappig hoe die dag nog zo goed in je geheugen gegrift staat. Ik vond het heel bijzonder om mee te maken dat daar dan “ineens” een klein wondertje is dat een heel belangrijk onderdeel uit gaat maken van je leven.’
Wat zou je tegen andere vrouwen willen zeggen die op het punt staan om te bevallen?
‘Probeer er open in te gaan. Ik heb ervaren dat het niet altijd volgens plan verloopt (al had ik maar een paar dingen gepland; die zijn niet gelukt). Het loopt zoals het loopt en probeer je daar op dat moment bij neer te leggen, rustig te blijven en je op jezelf en de bevalling te focussen. Je hebt niet overal invloed op, dus dan maar focussen op datgene waar je wel invloed op hebt!’
Benieuwd naar andere bevallingsverhalen? Hier lees je het verhaal van Marloes en Elsemieke.
Tussen wel en wee: ‘Ik heb er lang op gewacht, maar ik kreeg op het nippertje mijn droombevalling
Tussen wel en wee: ‘Haar hartje leek te stoppen, maar ik voelde intuïtief dat er niks aan de hand was’
Wil jij jouw bevalverhaal ook delen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Heb je de afgelopen tijd geshopt bij Zeeman? Let dan even goed op. De populaire winkelketen roept namelijk kinderkleding terug vanwege een mogelijk verstikkingsrisico.
Een drankje op z’n tijd, moet kunnen toch? Dat vindt Gioia ook heus wel, maar dat haar vriend nog geregeld kacheltje lam thuis komt na een avondje stappen, begint haar steeds meer tegen te staan.
Sommige mannen maken op Moederdag een uitgebreid ontbijt op bed met croissantjes, cadeautjes en zelfgemaakte knutsels van de kinderen. Andere mannen realiseren zich pas op zondagochtend rond half elf dat het überhaupt Moederdag is en proberen daarna in pure paniek hun relatie te redden.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]
