Beeld: Canva
Moeders maken de gekste dingen mee, zo ook Soof (30), die tijdens een bezoekje aan haar schoonmoeder ineens met een wel héél bijzonder ‘souvenir’ naar huis ging: de poepluiers van haar baby.
Soof (30) is moeder van Yma (8 maanden) en is getrouwd met Job (33): “Sinds ik moeder ben, verbaas ik me regelmatig over de dingen die ik meemaak. Maar één situatie sprong er onlangs wel uit.
We waren op bezoek bij mijn schoonmoeder. Yma lag tevreden te kraaien op een kleedje en ik zat eindelijk eens rustig met een warme kop koffie op de bank, totdat de bekende geur me bereikte. Mijn baby had een poepluier. Geen probleem, dacht ik. Even verschonen, luier in de container en klaar.
Maar toen ik mijn schoonmoeder vroeg waar ik de vieze luier kon weggooien, keek ze me resoluut aan: “Die mag niet in mijn container, hoor. Daar gaat het de hele week van stinken.” Voor ik het wist, stond ik met de vieze luier in mijn handen, terwijl zij er een plastic zakje omheen deed en het me teruggaf. Het verzoek was duidelijk: ik moest de poepluier zelf weer mee naar huis nemen.
Ik was eerlijk gezegd met stomheid geslagen. Natuurlijk begrijp ik dat niemand zit te wachten op stank uit de container, maar dit had ik echt niet zien aankomen. Ik bedoel: het is toch normaal dat je een vieze luier gewoon daar weggooit, net zoals je dat bij vrienden of in een restaurant zou doen?
En nee, het gaat nooit om één luier. Als moeder van een baby verschoon je er soms wel zes tot acht op een dag. Dat zijn dus héél wat zakjes die ik inmiddels na elk bezoek mee terug naar huis neem als we een dagje bij mijn schoonmoeder zijn geweest. Mijn luiertas zit vaak voller met afval dan met flesjes of speeltjes.
Het werd een standaard dingetje. Na elk bezoek aan mijn schoonmoeder reden we naar huis met Yma’s poep- en plasluiers in de tas. En elke keer voelde het zó vreemd. Totdat mijn man er op een dag helemaal klaar mee was. Hij zei: “Als mijn moeder wil dat wij die luiers mee naar huis nemen, dan moet zij ook maar al die hondenpoepzakjes die ze in ónze container gooit weer mee terugnemen. Dat is toch precies hetzelfde?” En eerlijk: daar had hij gewoon een punt. Sindsdien is het klaar. We rijden nu alleen nog maar met onze baby terug naar huis, zonder extra ‘souvenirs’.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (30) is getrouwd met Ruben (32) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
