Beeld: Unsplash
Je kunt natuurlijk de hele dag door rennen, maar je kunt ook even stoppen en aan jezelf denken. Daar word je namelijk blijer van.
PEDAGOOG KRISTA OKMA: “Vroeger brachten vrouwen weliswaar meer tijd door met hun kinderen, maar ze waren niet per se meer met de kinderen bezig dan de moeders van nu. Het huishouden kostte toen meer energie en tijd, omdat vrouwen nu meer hulpmiddelen hebben. Ze werken meer, maar spenderen ook meer qualitytime met hun kinderen dan vroeger. En dat is belangrijker: het gaat meer om de echte contactmomenten; om dat wat je doet, en niet om hoeveel en hoe vaak. Dat betekent niet dat je per se wekelijks naar de dierentuin of een pretpark moet. Even oprechte interesse tonen door vragen te stellen is al heel veel waard; zo ervaar je dat je een goede band hebt met je kind. Het prettige bijeffect is dat je kind je weet te vinden als er wat is.
De hoeveelheid aandacht en de frequentie is afhankelijk van de behoefte van het kind. Krijgt het te weinig, dan zal het op een negatieve manier om aandacht vragen. Sommige kinderen worden dan opstandig, anderen trekken zich juist terug. Vooral de eerste jaren is het belangrijk. We spreken ook wel over de ‘1001 kritieke dagen’ waarin de veilige basis wordt gelegd voor alle levensfasen die nog komen.
Het zijn die echte contactmomenten die het ouderschap leuk maken. Samen een boekje lezen, door de kamer dansen, voetballen. Het is belangrijk om daarvan te genieten. Daar heb je zelf ook wat aan en je krijgt er energie van. Bovendien vaar je op die momenten als het ouderschap even niet zo leuk is.”
Lees ook
Psycholoog Najla Edriouch: ‘Sociale activiteiten mogen geen moetjes zijn’ >
‘WEES EEN IMPERFECTE OUDER’
“Stress mag er zijn, het hoeft niet te worden weggestopt voor kinderen. Ouders mogen zichzelf na een drukke werkdag daarom best wat ruimte geven om even te landen. Zo gek is dat niet; kinderen moeten immers ook bijkomen na een lange dag. Help ze even op weg om iets te gaan doen en ga dan op de bank zitten. Een cliché, maar waar: een ouder kan er niet voor het kind zijn als hij of zij niet goed voor zichzelf zorgt. Door zelf niet perfect te zijn geef je je kind ook de ruimte om fouten te maken. En er is geen betere plek om daarmee te oefenen dan thuis.”
Dit verhaal is er één van een interviewserie in Kek Mama 10-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
