Helene van Santen is hoofdredacteur van Kek Mama. Ze woont samen met Navin en hun zoontjes Milo en Oliver.
‘Ik loop met één been op de stoep, en één been in de goot, en als ik dat niet doe, dan ben ik morgen dood.’ Wie kent dit liedje van Kinderen voor Kinderen niet? (Sorry dat je ’m nu voor de rest van de dag in je hoofd hebt.) Het liedje is heel vrolijk, maar gaat over een serieus onderwerp: dwanggedachten. Kinderen schijnen die vaak te hebben en zijn bij hen gelukkig meestal onschuldig: de meeste kinderen groeien er vanzelf weer overheen.
Voor mij is dat heel herkenbaar. Milo en Oliver zijn er nog te jong voor, maar ik had zelf als kind allerlei dwangmatige tics. Voordat ik naar bed ging, ‘moest’ ik vier keer achter elkaar hardop zeggen: “Welterusten.”
Oneven getallen vond ik niet fijn, dus probeerde ik altijd alles, zoals het volume op de televisie, op even getallen uit te laten komen. En ik was ontzettend bijgelovig: ik durfde nooit onder een ladder door te lopen en vermeed zwarte katten als de pest.
Lees ook
Tics bij kinderen: dit kun je eraan doen >
Ook mijn zus was bijgelovig en samen konden we daar behoorlijk in opgaan. We gingen regelmatig met onze vader naar wedstrijden van Ajax. Als de club had gewonnen terwijl wij in het stadion zaten met allebei een spijkerbroek en trui aan, dan moesten we bij de volgende wedstijd beslist dezelfde kleding aantrekken, want dat had kennelijk geluk gebracht. Voor wie dacht dat Ajax in de jaren negentig succesvol was doordat het team goed kon voetballen: dat lag dus gewoon aan mijn zus en mij.
Nu lach ik om mijn gekke bijgelovigheid van toen. Gelukkig ben ik ook geheel over mijn dwangmatige gedachten heen gegroeid. Als mijn zus en ik naar Ajax gaan, trek ik aan wat ik wil. Al moet ik één ding toegeven: ik zet het volume van onze televisie nog steeds het liefst op een even getal. Gewoon, voor de zekerheid.
Veel kinderen hebben last van dwangmatige handelingen of tics. Kijk maar eens naar de verhalen van deze moeders.
Dit editorial staat in Kek Mama 03-2021.
Meer lezen?
Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
