Hoe combineer je het ouderschap met een goedlopende carrière? In ‘De ladder op’ interviewen we bekende Nederlandse carrièrevrouwen hierover. In deze editie: Josh Veldhuizen (39). Josh en haar verloofde Nick zijn ouders van Alexis (7) en Elodi (3).
Samen met haar verloofde Nick en twee dochters woont Josh in Laren. Haar bonuskinderen Nino (18) en Luèn (17) waaien in en uit. Ook niet onbelangrijk: ze staat aan het roer van mode-imperium JOSH V.
“Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was van onze oudste dochter Alexis, bleek ik al drie maanden in verwachting te zijn. Natuurlijk waren we dolgelukkig, maar het was ook even schakelen, want die positieve zwangerschapstest hadden we nog even niet verwacht. Daarnaast zaten Nick en ik midden in de verbouwing van ons huis en had ik net de CEO en CFO van JOSH V laten gaan. Kortom: er gebeurde een hele hoop op werk- én privégebied. Naast alles waar ik op werk mee dealde, moesten we ons plots ook in korte tijd klaarmaken voor de komst van een baby.
Eén ding wisten we zeker: er moest structuur komen in ons leven. Zo hebben we naast onze zakelijke agenda’s ook een familieagenda thuis opgehangen. Tot op de dag van vandaag schrijven Nick en ik hier alles, maar dan ook alles in op. Van datenights tot schoolreisjes. Dit is heel belangrijk voor mij, want ik heb ADHD en anders blijf ik hier maar mee in mijn hoofd zitten en vergeet ik van alles. Het laatste wat ik wil, is tijdens werk moeten denken aan die bso-traktatie of op een vrije avond bezig zijn met een werkmail. Mensen denken altijd dat het leven een stuk chaotischer wordt als er een kind komt, maar bij ons is het dankzij die agenda eigenlijk juist een stuk georganiseerder geworden. Al moet ik zeggen dat ik me er ook op verkeken heb hoor, het combineren van werken met een baby. Zo kocht ik destijds een box voor op kantoor. Ik dacht echt dat ik Alexis lekker in de box kon leggen, af en toe een flesje of de borst zou geven, een rondje met haar zou wandelen en verder heel de dag zou kunnen werken. Tja, zo ging het in de praktijk natuurlijk niet.
Tijdens mijn zwangerschap voerden Nick en ik ook gesprekken over onze taakverdeling. Ik wilde niet die moeder worden die naast haar werk ook nog de gehele zorg voor de kinderen op zich neemt. Gelukkig dacht Nick er ook zo over en bleken we een heel goed team. We doen waar we goed in zijn en vullen elkaar aan: Nick zorgt dat de kinderen gedoucht hebben, ik zoek hun outfitjes uit, doe hun haren, maak ontbijt en vul de broodtrommels, Nick brengt ze naar school. Zelfs de sportklasjes zijn onderling verdeeld. Het huishouden besteden we zoveel mogelijk uit. Zo hoeven wij in onze vrije uurtjes niet te poetsen en de was te doen, maar hebben we qualitytime met de kids of elkaar. Daarvoor hebben we Rose, onze nanny en huishoudster. Zij is al vijftien jaar in mijn leven. Toen ik alleen in Amsterdam woonde, deed ze mijn huishouden ook al. Drie jaar geleden verhuisden we naar Laren en heb ik Rose gevraagd of zij met haar gezin mee wilde verhuizen. Nu woont ze bij ons in de buurt. Ze werkt drie à vier dagen per week voor ons en zorgt dan voor alles. Ze gaat op vakantie als wij op vakantie gaan, dus we hoeven haar zelden te missen. Daarnaast gaan de kinderen een middag per week naar de bso. Op dinsdag werk ik vaak thuis, dan haal ik Alexis en Elodi van school en lunchen we samen. Op vrijdag heb ik vrij. Die dag ben ik met kinderen, heb ik wat me-time of besteed ik met vriendinnen. Vrijwel elke avond eten we met het gezin, soms schuiven Nino en Luèn aan, die komen en gaan wanneer ze willen. Nick kookt meestal en ik dek dan samen met de meisjes de tafel.
Als Alexis een BSO-middag heeft, zegt ze soms weleens dat ze liever met mij mee naar huis wil. Dan probeer ik haar uit te leggen waarom dat niet kan en ik merk dat ze dat inmiddels begrijpt. “O ja, want jij hebt zo’n mooie winkel, hè mama, of ga je naar kantoor?” zegt ze dan. Of ik daar weleens mom guilt over voel? Nee, ik vind mom guilt sowieso onzin. De term dad guilt bestaat niet eens, dus laten we daar als moeders ook lekker mee ophouden. Ik vind het juist fijn om mijn dochters te laten zien dat je als vrouw en moeder ook een succesvolle carièrre kan hebben en dat je groot kunt dromen en daar soms hard voor moet werken.
JOSH V is een gigantisch groot bedrijf dat ik graag nóg groter wil laten groeien. Daarom ben ik gesprekken aan het voeren met mensen die mij daar potentieel mee kunnen helpen. De CEO en CFO die ik tijdens mijn eerste zwangerschap liet gaan, waren niet de juiste mensen voor mijn bedrijf. Het was op dat moment de beste keuze om zelf weer aan het roer te gaan staan, al is de behoefte aan een sparringspartner altijd gebleven. Door iemand met veel ervaring in de branche aan boord te halen, zal mijn rol ook weer veranderen. Ik zal mij dan hoofdzakelijk op het strategische en creatieve aspect van het bedrijf richten. Daar ben ik namelijk het beste in. Nu houd ik me nog bezig met zaken waar ik minder affiniteit mee heb, dat geef ik graag uit handen aan iemand die daar beter in is dan ik. Dat betekent overigens niet per se dat ik het rustiger aan ga doen, daar ben ik veel te ondernemend voor. Wat ik wel zeker weet is dat ik mijn focus wil verleggen, nog beter voor mezelf wil zorgen en meer wil genieten, want ook dat is nodig als je op zo’n hoog niveau wil blijven presteren.”
Je las dit artikel eerder in editie onze editie Cosy Christmas
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Maartje (48) is getrouwd en moeder van twee kinderen (13 en 10). Ze werkt als traumachirurg voor het mobiel medisch team van het Amsterdam UMC, waaronder de traumahelikopter.
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
Professionaliteit, dat wil je uitstralen als je je op de werkvloer begeeft, maar die kan soms verraderlijk glad zijn. En daar lig je dan, languit op die vloer. Met je professionaliteit.
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
