Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke week vertelt een lezeres over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Megan (40) heeft een zoon (12) in groep 8 en een dochter (9) in groep 5.
“Ik ben geen heel actieve moeder op school. Ik help weleens met het paasontbijt, of neem een rijbeurt voor mijn rekening tijdens een boerderij-uitje, maar de meeste moeders uit de klassen ken ik niet. De tijd dat ik op het schoolplein stond, is hier al jaren voorbij: ik woon er tegenover.
Eén van de weinige moeders met wie ik soms contact heb, is de klassenmoeder van groep 8. Ze neemt haar taak heel serieus en doet dat hartstikke goed, maar ik word een beetje kregelig van hoe perfect ze haar kinderen vindt. Dus vermijd ik onderwerpen die over onze kinderen persoonlijk gaan als ik haar zie, en houd me verder – behalve regeldingen voor de klas – niet met haar bezig.
Mijn zoon is bepaald geen brave borst. Wanneer de klas weer eens moest nablijven, is mijn standaard reactie: ‘En wat had jíj precies gedaan?’ De zoon van de klassenmoeder was het nooit, zoveel benadrukt ze wel. Ze moest eens weten.
Toen ik onlangs mijn weekendboodschappen deed, zag ik haar zoon met een sixpack bier, in het parkje achter het winkelcentrum. Hij hing er rond met wat jongens die ik niet kende, en ik zag hem drinken. Ik besloot door te lopen naar mijn auto en te doen alsof ik ze niet gezien had; ik moest even nadenken of ik hier iets mee moest, en zo ja, wát dan precies. Bovenal was ik blij dat míjn zoon er niet bij zat.
Lees verder onder de advertentie
‘Echt skeer’
Toen ik mijn zoon die avond luchtig vroeg of hij eigenlijk weleens alcohol had gedronken, riep hij stellig: ‘Gatver, nee zeg, dat is echt skeer. Ik ga echt never drinken.’ Maar op mijn vraag of zijn vrienden daar ook zo over dachten, zei hij eerlijk: ‘Míjn vrienden wel, maar een paar jongens uit mijn klas blowen.’ Tussen de namen die hij noemde, zat ook de zoon van de klassenmoeder. Die drinkt én blowt dus al. Ik moest even slikken.
Lees verder onder de advertentie
We wonen in de stad, ik kom niet uit een ei. Kinderen experimenteren. Maar dit vind ik wel héél jong, en als het míjn kind was, zou ik het willen weten. In geval van de klassenmoeder betwijfel ik of ze me gelooft, en het voelt een beetje dubbel om haar zoon te verklikken. Zelfs al heb ik hem zelf betrapt. Misschien weet ze het al lang, en probeert ze het juist binnenshuis te houden – wat ik me goed zou kunnen voorstellen. Moet ik mijn mond houden, of haar toch vertellen dat ik haar zoon heb zien drinken, buiten?”
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Je gooit ’m gedachteloos in je winkelmandje, snijdt ’m in reepjes voor bij de pasta of prikt ’m rauw van de borrelplank. Maar juist een groente die bij veel gezinnen standaard op tafel staat, blijkt nu onverwacht hoog te scoren als het gaat om bestrijdingsmiddelenresten.