Dat je eerste baby besloot om zichzelf na vier dagen weeën maar eens aan de wereld te laten zien, wil (gelukkig) niet zeggen dat dit bij je tweede kind ook zo gaat. Lees de verhalen van deze zeven moeders maar.
“Mijn tweede en derde kind werden thuis geboren en dat was zo fijn. Al denk ik niet dat ik dit de eerste keer ook had gewild: doordat ik niet wist hoe mijn lichaam zou reageren tijdens de bevalling, voelde ik me toen meer op mijn gemak in het ziekenhuis.”
“Mijn eerste bevalling was een geplande keizersnede omdat mijn kind in stuitligging lag. Mijn tweede bevalling duurde 61(!) uur – ik heb bijna vier uur moeten persen.”
“Tijdens de bevalling van mijn eerste dochter heb ik 37 uur lang pijn gehad. De geboorte van mijn tweede kind was prachtig. In iets meer dan drie uur kwam ze ter wereld, en mijn oudste kind was erbij.”
Lees ook
Geestige Facebookpost: zo gaat een bevalling er écht aan toe >
“Ons eerste kindje verloren we na twintig weken zwangerschap. Het was een intens heftige ervaring, maar het ziekenhuis en het personeel waren fantastisch. We kregen alle tijd om te rouwen, foto’s te maken en bij onze dochter te zijn. Een paar jaar later werd ik zwanger van onze tweeling. Ik was als de dood om te bevallen door alles wat we hadden meegemaakt. Gelukkig kwamen mijn twee kinderen tijdens een geplande keizersnede gezond ter wereld.”
“Tijdens mijn eerste bevalling deed ik vooral wat de verloskundige van mij vroeg – ik wist immers niet beter. Bij mijn tweede bevalling luisterde ik beter naar mijn eigen lichaam. Hierdoor was ik niet uitgescheurd en herstelde ik veel sneller.”
“Bij ons eerste kind braken mijn vliezen midden in de nacht. Ik kreeg een ruggenprik en voelde werkelijk niets: tussen de weeën door maakten mijn man en ik nog grapjes. Na vier minuten persen was onze dochter er al. Tijdens mijn tweede bevalling kreeg ik ook een ruggenprik, maar die werkte niet goed. Hierdoor voelde ik wel pijn, maar toegegeven: het was niet ondragelijk.”
Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >
Een relatie die goed voelt, geeft energie in plaats van energie te kosten. Het zijn de mensen bij wie je jezelf kunt zijn, bij wie je je gezien voelt en bij wie je na een gesprek vaak net iets lichter de deur uitloopt. Zulke verbindingen zijn waardevol, maar ontstaan niet vanzelf.
Heeft jouw kind op dit moment krentenbaard? Hij of zij is niet de enige. Het aantal kinderen met deze besmettelijke huidziekte is flink toegenomen vorige week.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Veel mensen om mij heen willen bewust geen kinderen.
Ouders willen het goed doen. Liefst overal tegelijk: gezond eten op tafel, genoeg hobby’s, goede schoolprestaties en vooral een blije kindertijd. En zodra er een beetje stilte of verveling ontstaat, voelt dat voor veel ouders als iets dat meteen opgelost moet worden.
Een samengesteld gezin vormen is altijd spannend. Ook voor Ellen Callebout, de partner van Studio 100-baas Gert Verhulst. In de Vlaamse podcast Peter Van de Veire & De Zandloper vertelt ze over het moment waarop ze Viktor en Marie Verhulst voor het eerst ontmoette.
