Dat je eerste baby besloot om zichzelf na vier dagen weeën maar eens aan de wereld te laten zien, wil (gelukkig) niet zeggen dat dit bij je tweede kind ook zo gaat. Lees de verhalen van deze zeven moeders maar.
“Mijn tweede en derde kind werden thuis geboren en dat was zo fijn. Al denk ik niet dat ik dit de eerste keer ook had gewild: doordat ik niet wist hoe mijn lichaam zou reageren tijdens de bevalling, voelde ik me toen meer op mijn gemak in het ziekenhuis.”
“Mijn eerste bevalling was een geplande keizersnede omdat mijn kind in stuitligging lag. Mijn tweede bevalling duurde 61(!) uur – ik heb bijna vier uur moeten persen.”
“Tijdens de bevalling van mijn eerste dochter heb ik 37 uur lang pijn gehad. De geboorte van mijn tweede kind was prachtig. In iets meer dan drie uur kwam ze ter wereld, en mijn oudste kind was erbij.”
Lees ook
Geestige Facebookpost: zo gaat een bevalling er écht aan toe >
“Ons eerste kindje verloren we na twintig weken zwangerschap. Het was een intens heftige ervaring, maar het ziekenhuis en het personeel waren fantastisch. We kregen alle tijd om te rouwen, foto’s te maken en bij onze dochter te zijn. Een paar jaar later werd ik zwanger van onze tweeling. Ik was als de dood om te bevallen door alles wat we hadden meegemaakt. Gelukkig kwamen mijn twee kinderen tijdens een geplande keizersnede gezond ter wereld.”
“Tijdens mijn eerste bevalling deed ik vooral wat de verloskundige van mij vroeg – ik wist immers niet beter. Bij mijn tweede bevalling luisterde ik beter naar mijn eigen lichaam. Hierdoor was ik niet uitgescheurd en herstelde ik veel sneller.”
“Bij ons eerste kind braken mijn vliezen midden in de nacht. Ik kreeg een ruggenprik en voelde werkelijk niets: tussen de weeën door maakten mijn man en ik nog grapjes. Na vier minuten persen was onze dochter er al. Tijdens mijn tweede bevalling kreeg ik ook een ruggenprik, maar die werkte niet goed. Hierdoor voelde ik wel pijn, maar toegegeven: het was niet ondragelijk.”
Meer persoonlijke verhalen lezen? Volg Kek Mama op Facebook >
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (3). Ze heeft 2 jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen met het leven over de grens met een jong gezin en de hoogtepunten en worstelingen van […]
Na een periode waarin het leven voor Greetje Hakvoort niet altijd even soepel liep, lijkt er nu vooral ruimte voor iets veel mooiers: blijdschap in de familie.
Ze dacht dat ze als moeder inmiddels al heel veel had gezien, maar deze bizarre vondst in de luier van haar zoontje maakte de 41-jarige Mirthe zelfs sprakeloos.
Mijn 2-jarige dochter onderhandelt tegenwoordig met mij. Ik vrees dat dit mijn eigen schuld is.
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
De ene moeder staat altijd in een perfecte outfit op het schoolplein (hoe dan?!), terwijl de ander al blij is als er géén vlekken op haar hoodie zitten.
