Beeld: Getty Images
Moederinstinct is een superkracht. Charissa (35) wist dat ze haar zoontje niet in de auto moest laten stappen, maar luisterde niet naar het gevoel. En toen ging het mis.
Charissa (35): “Mijn zoontje zat nog maar twee weken op de basisschool, toen het tijd was voor het eerste schoolreisje. Best spannend, zowel voor hem als voor mij. Voor hem omdat hij nog volop aan het wennen was. Hij had al een paar vriendjes gemaakt, maar hij kende nog lang niet iedereen uit de klas goed. Tijdens het schoolreisje werden er door de juffen groepjes gemaakt. Grote kans dat hij niet bij zijn vriendjes in de groep zou komen. Voor mij was het ook spannend, omdat mijn kind nu voor de allereerste keer een dagje uit zou gaan zonder dat ik -of een familielid- erbij was. Hij zou ook voor het eerst met een onbekende moeder meerijden. Genoeg redenen voor flink wat zenuwen. Ik stelde mezelf gerust door me in te beelden hoe hij die avond thuis zou komen: doodmoe, maar vol enthousiasme over hoe leuk het schoolreisje was geweest. Maar dat liep anders…
Toen ik mijn zoontje die ochtend naar school bracht, was het chaos in de klas. De juffen en hulpmoeders waren druk bezig met lijsten vol met namen en nummers van auto’s. Welk groepje zou met wie meerijden? Mijn zoontje werd in groepje vijf ingedeeld. Ik schudde de hand van de moeder die dit groepje zou begeleiden. Er ging een rilling over mijn rug. Op dat moment voelde ik hoe mijn zoontje aan mijn arm trok. Hij moest huilen, omdat hij het toch allemaal wel spannend vond. Ik stelde hem gerust en mocht van de juf nog even blijven, zodat ik hem kon uitzwaaien bij de auto.
Terwijl we naar de auto liepen, bekroop me een akelig gevoel. Waarom had ik me niet als hulpmoeder opgegeven? Ik had veel liever zelf gereden. Het voelde helemaal niet goed om mijn zoontje met deze moeder mee te laten rijden, maar ik kon dat gevoel niet plaatsen. Mijn zoontje zelf lachte inmiddels weer. Zelfs tijdens het uitzwaaien, bleef hij vrolijk lachen.
Ik was nog geen vijf minuten op mijn werk of ik werd gebeld door de juf. “Niet schrikken, maar er is iets gebeurd”, zei ze. Dan schrik je natuurlijk wel. Ik begon zelfs direct te huilen. Twee hulpmoeders waren tegen elkaar aan gereden. De auto waar mijn zoontje in zat, stond stil voor het stoplicht, toen de andere auto van achter op ze knalde. De hulpmoeder in de achterste auto werd flink afgeleid door al die drukke kinderen op de achterbank, bleek later, en daardoor remde ze niet krachtig genoeg. Niemand raakte gewond, al was de knal best flink geweest. Ik heb de rest van de dag vrij genomen en ben gelijk die kant op gegaan. Uiteindelijk heb ik het groepje van mijn zoontje in mijn auto naar het speelpark gebracht. Ze hebben alsnog een leuke dag gehad, al waren sommigen van hen flink geschrokken.
Ook bij mijn zoontje zat de schrik er flink in. Hij heeft nog wekenlang nachtmerries gehad over auto-ongelukken en heeft ons wel honderd kreeg gevraagd of het wel veilig is om auto te rijden. Inmiddels lijkt het erop dat hij het los heeft kunnen laten. Ik niet, ik zit er nog altijd mee in mijn maag. Niet met het ongeluk, maar wel met het feit dat ik voelde dat er iets mis zou gaan. Mijn moederinstinct vertelde het me, maar ik heb er niet naar geluisterd. Hoe kon ik zo stom zijn? Ik zal mijn gevoel nooit meer verloochenen.”
In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
