Hoelang zou het duren voordat wordt opgemerkt dat de vaatwasser niet draait? Dat dacht deze moeder, die onlangs spontaan besloot de afwas te boycotten. Dit is wat er toen gebeurde.
Lees verder onder de advertentie
Ze besloot haar ‘experiment’ op Twitter te delen met deze foto:
Two days ago, I decided to stop doing the dishes. I make all the dinners and I am tired of having to do all the cleaning too. SINCE THEN this pile has appeared and at some point they are going to run out of spoons and cups and plates.
‘Twee dagen geleden besloot ik te stoppen met de afwas,’ schreef ze. ‘Ik kook namelijk iedere avond en ben het zat dat ik er daarna ook voor moet zorgen dat alles weer schoon wordt. Sindsdien staat er een enorme stapel van borden, lepels en kopjes op het aanrecht en er komt een moment dat mijn man en kinderen geen schone exemplaren meer in de kast zullen vinden. Wie zal er het eerst iets over zeggen?’
Een dag later volgde een nieuw bericht. ‘Niemand zegt er iets over, maar ik hoor ze denken’, schreef ze. ‘Nog steeds vertik ik het om de vaatwasser in te ruimen, ook al staat er al twee dagen een pan op het fornuis met etensresten. Eigenlijk kan ik er niet naar kijken…’
In de hoop dat haar actie meer zou doordringen bij haar gezin, besloot ze ook de was niet meer te doen en de toiletrollen bij te vullen. ‘Het gevolg: stapels was door het hele huis en de laatste wc-rol die opgemaakt wordt, zonder dat er een nieuwe voor in de plaats komt.’
Let me know when you want to talk about the fact that I stopped doing the laundry too. It’s getting a bit post apocalyptic. The piles are everywhere. pic.twitter.com/9NEUIVExwE
Op 18 maart, drie dagen na haar afwasboycot, gebeurde het eindelijk: haar man stopte alle spullen in de vaatwasser. ‘Maar je gelooft het niet, hij zette het apparaat niet aan’, vertelt ze. ‘Pas aan het einde van de dag drukte hij op start. Toen ik hem vroeg waarom hij dat niet eerder had gedaan, zei hij: ‘Had ik geen tijd voor.’ Eh…’
Hoewel haar experiment langer duurde dan ze hoopte, is de moeder tot één conclusie gekomen. ‘Ik weet dat we allemaal moe zijn in dit huishouden, maar ik ben degene die het meest vermoeid is, omdat ik overal aan moet denken. Sterker nog, ik ben doodop.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]