Beeld: Unsplash
Op haar negentiende raakte blogger Kristen Heelon ongepland zwanger. Van een stabiele toekomst was geen sprake, want ze had een zeer moeilijke relatie met de vader van haar kind. Toch besloot ze de baby te houden.
‘Er voor kiezen om een alleenstaande moeder te worden, is de beste beslissing die ik ooit heb genomen’, schrijft ze op Scary Mommy.
Als je als tiener ongepland zwanger raakt, is de schok enorm. Kristen heeft net haar eerste studiejaar erop zitten als ze er achter komt. ‘Ik had geen idee hoe ik de rekeningen moest betalen en kon nauwelijks een was draaien zonder dat mijn witte kleding roze werd. En plotseling besefte ik dat ik verantwoordelijk zou zijn voor een leven, een kind, een echt persoon.’ Ze overweegt al haar opties, vraagt advies aan haar ouders en vrienden en neemt een beslissing. Kristen: ‘Het was alsof mijn hart sprak: deze baby moet ik houden.”
Lees ook: ‘7 Dingen die single moeders niet willen horen (nee, serieus: écht niet) >
Na vijf jaar van fysiek en emotioneel geweld, heeft ze met de vader van haar nog ongeboren kind een slechte relatie. Haar enige optie: de baby in haar eentje opvoeden. ‘Het was zwaar, maar ik had een geweldig netwerk om me heen. Ik wist dat ik sterk genoeg was om mijn kind in mijn eentje groot te brengen’, vertelt Kristen. Op moeilijke momenten slaat de twijfel daarover toe. Ze verwijt zichzelf dat ze een ongehuwde, alleenstaande mom to be is die bij haar ouders woont. ‘En nog meer dat ik de vader van mijn kind jarenlang mijn leven heb laten leiden.’
Met hulp van haar ouders komt Kristen de eerste maanden na de geboorte door. Daarna krijgt ze steeds meer houvast in haar leven. Drie jaar na de komst van haar dochter krijgt ze een relatie met een nieuwe man, met wie ze twee kinderen krijgt. Nu is ze trots op zichzelf: ‘Ik heb elke haat die ik had voor de man die mij heeft misbruikt, los kunnen laten. En omdat ik er voor koos om een alleenstaande moeder te worden, heb ik een mooi leven kunnen opbouwen voor mijzelf, mijn dochter en mijn gezin. Dat was de beste beslissing ooit. Luister altijd naar je hart en geef nooit op.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
