Een zoen of knuffel: niets fijner om die aan je kind te geven of ‘m te krijgen. Maar wat als ze ouder worden en daar minder behoefte aan hebben? Moeder Elizabeth Broadbent merkt het bij haar zoons en heeft daar moeite mee.
Lees verder onder de advertentie
Gered
Een knuffelmoeder, noemt Elizabeth zichzelf. ‘Ik droeg mijn eerste kind na de bevalling het ziekenhuis uit in een draagdoek. Ook sliep hij bij mij in bed’, vertelt ze. ‘Veel moeders houden niet van die constante nabijheid, maar het heeft mij zelfs gered van een ernstige postnatale depressie. Het risico dat ik die zou krijgen was hoog, want tijdens de zwangerschap leed ik al aan een depressie.’
Lees verder onder de advertentie
Verleden tijd
Na de geboorte van haar tweede zoon, droeg Elizabeth beide kinderen tegelijk: één op haar rug, de ander op haar borst. En ook haar derde hield ze daarna dicht bij zich. ‘Als de jongens bang of gekwetst waren, nam ik ze op schoot voor een knuffel.’
Inmiddels worden ze ouder en vragen ze niet meer zo vaak om een paar armen om zich heen. Als Elizabeth geluk heeft, krijgt ze een knuffel als ze erom vraagt. ‘Mijn oudste houdt nog wel mijn hand vast. En de jongste kruipt bij me als hij ’s ochtends wakker wordt. Maar het zal niet lang meer duren voordat de knuffels verleden tijd zijn.’
Lege armen
Haar zoons worden met de dag zelfstandiger. ‘Dat is natuurlijk prachtig en ik ben er dankbaar voor – waarom voeden we anders onze kinderen op? Ik kan ze niet eeuwig klein houden en ik weet dat die lege armen de eerste stap zijn. Maar dat is wel moeilijk. Het loslaten van mijn zoons doet pijn. Dus tot ze mij helemaal niet meer nodig hebben, geef ik ze nog zo vaak als ik kan een knuffel.’
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Goed nieuws! Nou ja, soort van. Het kabinet-Jetten komt met een nieuwe kindregeling waardoor ouders straks meer geld per kind krijgen. Klinkt als een meevaller in tijden waarin een pak hagelslag al voelt als een luxeproduct.
Soms heb je van die televisie-momenten die je raken. Zelfs als je al jaren in het vak zit, zoals Chantal Janzen. In de nieuwste afleveringen van Kopen Zonder Kijken gebeurde precies dat.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Openheid over geld: het blijft een ding. We zijn nieuwsgierig, vergelijken (stiekem) graag en hebben óók allemaal een mening. Lisa Bal – bekend van Een huis vol – besloot het gewoon anders aan te pakken.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.