Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Wanneer je denkt dat je in het ouderschap zo’n beetje alles wel voorbij hebt zien komen, word je soms toch weer verrast door iets bijzonders. We waren laatst bij de ijssalon. Daar was ook een peuter met een enorme verdwaalde klodder slagroom op zijn oor. Nu stonden de servetjes binnen handbereik, maar toch vond de moeder van deze peuter een andere meer ono(o)rthodoxe manier om het oor van haar peuter schoon te maken. Ze likte namelijk zo het oor van haar peuter schoon. Nu kan het zo zijn dat deze moeder gewoon heel erg van slagroom houdt, maar mijn dochters en ik stonden redelijk geshockeerd toe te kijken. En de peuter keek alsof hij zijn laatste oortje had versnoept. De moeder zei lachend: “Van je eigen kind ben je toch niet vies.”
Dat is natuurlijk ook zo. Van je eigen kind ben je niet vies, maar sommige dingen zijn toch gewoon wel een beetje vies. Ik heb vroeger natuurlijk ook wel eens (of vaker dan eens) snel wat etens- of tandpastasresten bij de mond van mijn dochters weggeveegd met wat spuug op mijn vinger. Dat vonden mijn dochters altijd verschrikkelijk en dat is ook begrijpelijk. Tegelijkertijd kreeg ik vroeger altijd hun vingertjes, waarop ze eerst tien minuten uitgebreid hadden gesabbeld, zo in mijn oog geduwd. Dus ja, payback time is a bitch!
Ook stond ik vroeger de luiers van mijn dochters te verschonen en zei ik trots en liefkozend tegen ze: “Wat heb je een goed poepje gedaan!” Inmiddels vind ik hun poep een stuk minder aantrekkelijk, vooral als ik daarna de wc in moet om te plassen. Ik weet nog een keer dat ik mijn dreumes in bad wilde doen en vast haar luier had uitgedaan. Het water van het bad was echter nog niet warm genoeg en precies in de tussentijd had mijn dreumes een drolletje op de badkamervloer gedaan. Ik vond het hilarisch en schattig, want het leek wel zo’n emoji drolletje. Ik heb er toen zelfs een foto van gemaakt. Dus ja, waarschijnlijk doen we allemaal wel eens rare en vieze dingen.
Als het om je eigen kind gaat, ben je inderdaad niet snel vies. Ik vind het bijvoorbeeld geen probleem als ze iets wat ze niet lekker vinden uitspugen in mijn hand. Ik moet alleen wel zeggen dat ik nooit een heldin ben geweest met waterpokken of krentenbaard. Toen een van mijn dochters een kleuter was, kreeg ze waterpokken en helaas niet mild. De pokken waren enorm. Vooral op haar voorhoofd zat een enorme waterpok. Het leek wel een derde oog dat mij constant in de gaten hield. Het liefst wilde ik er een pleister overheen plakken, maar dan gaat zo’n plek alleen maar meer broeien. Toen een van mijn dochters een keer krentenbaard kreeg in de lente, deed ik haar ondanks het lekkere weer lange mouwen aan zodat ik er niet steeds naar hoefde te kijken.
Hoewel ik heel veel van mijn kinderen kan hebben, wordt dat gevoel wel iets minder naarmate ze groter worden. Vroeger vond ik alles schattig en nu zie je de viezere dingen gewoon voor wat ze zijn. Als mijn dochter zo hard niest dat ze daarna wel op een walrus lijkt met twee grote snotslierten uit haar neus, ben ik niet meer zo snel geneigd om daarvan een foto te maken. En omgekeerd vinden mijn dochters ook genoeg dingen vies van mij. Ik bijt nagels en die afgekloven nagels komen ze hier en daar wel eens tegen (ja, ik weet het; heel onsmakelijk).
Maar ondanks alle vieze dingen, is het fijn dat je als gezin zo vertrouwd bent met elkaar en dat je ook gewoon zonder schaamte vies durft te zijn. Dus ja, die moeder die het oor van haar peuter schoonlikte… Ik heb niet zo snel een OORdeel!
Meer columns van Anouk lees je hier.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Voor de Belgische international Jérémy Doku stond deze week niet het voetbal, maar zijn privéleven centraal.
In de jaren negentig stond hij wekelijks op de buis met programma’s die bijna iedereen kende: van spelshows tot romantische televisie. Robert ten Brink beleefde zijn drukste jaren als presentator, terwijl thuis ondertussen gewoon het gezinsleven doordraaide met vijf dochters.
Bridget Maasland geeft haar volgers een kijkje in een moeilijke periode binnen haar gezin. De presentatrice deelt een kwetsbare foto van haar moeder Elly, die in bed ligt, en vertelt dat de afgelopen weken erg zwaar zijn geweest.
